Tag: schrijfsel

De mooiste hond van Twente

Op de rode loper
Op zondag 27 september 2015 heeft mijn hond Lara meegedaan aan de wedstrijd ‘De mooiste hond van Twente’. Een show voor alle honden (dus ook niet rashonden zoals Lara), waarbij het vooral draait om de looks, fun en hoe lief de hond is. Geen standaard hondenshow dus, maar gewoon een rondje op de rode loper met leuke hindernissen. De show was in Enschede op het Van Heekplein (hartje centrum) en werd georganiseerd door Pronk’s Dogshop. Mijn man Wouter liep gezellig met Lara mee. Natuurlijk in dit artikel een filmpje hoe Lara paradeerde op de rode loper!

Lara zette haar beste pootje voor
Lara heeft niet gewonnen, maar heeft een hele goede beoordeling gekregen. Van de totaal 240 punten sleepte ze 189 punten binnen. Daarnaast zette ze echt haar beste pootje voor.

Als een echte ster op de rode loper!
Als een echte ster op de rode loper!

Natuurlijk was ze een beetje afgeleid tijdens het lopen, gelukkig was het geen rassenshow en mocht dit gewoon. Lara was tijdens het wachten op het jury-oordeel erg afgeleid door mij en mijn beste vriendin die in het publiek stonden. Gelukkig hadden daar meer honden last van 🙂 We stonden ook nog eens op verschillende plekken en Lara houdt erg graag de roedel bij elkaar…

De beoordeling
Er waren 4 juryleden: de 2 eigenaren van Pronk’s Dogshop, Eef ter Mors en Rob Pronk, dierenarts Robert Bos en eigenaar van Farm Food, Gerrit de Weerd. In totaal kon elk jurylid 60 punten geven op de volgende 6 onderdelen: algemene indruk, verzorging/uiterlijk, bewegingen, sociaal, gehoorzaamheid en contact baas. Per onderdeel kon maximaal 10 punten worden gegeven.

Kijk hoe Lara loopt te pronken!
Hieronder een filmpje van Lara op de rode loper

Beducht & pareltje
Lara kreeg gemiddeld voor de onderdelen algemene indruk, verzorging/uiterlijk, bewegingen en sociaal een 8, voor gehoorzaamheid een 7,8 en voor contact baas een 7,5.

Spannend, wachten op de uitslag
Spannend, wachten op de uitslag

Op het juryrapport stond ‘Beducht’ en ‘Pareltje’! Vooral de dierenarts en de eigenaren van Pronk’s Dogshop gaven hoge punten, de eigenaar van Farm Food was wat streng.

Conclusie?
Als het kan doen we volgend jaar gewoon weer mee. Lara vond het erg leuk en was helemaal gek van haar goodiebag die ze kreeg. Wij gaan dit jaar meer met haar trainen op o.a. netjes meelopen. Want sinds we onze dochter Mikki hebben wil Lara de kinderwagen beschermen en luistert ze niet altijd goed. Een leuk doel voor volgend jaar voor een nieuwe deelname aan ‘De mooiste hond van Twente!’

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op http://www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.

 

 

De beste zijn van die verse gele

Puisten
Iedereen heeft ze. Bijna iedereen dan. Ik dacht dat het met de jaren wel minder zou worden, maar dat is helemaal niet waar. Bij mij in ieder geval niet. Niet dat ik nou zo’n enorme puistenkop ben. Ik heb soms een paar puisten, meestal op dezelfde plekken: de overgang van mijn gezicht en hals aan de zijkant op dat bot (hoe noemen ze dat?) en soms zit er zo’n gemenerd op mijn kin of neus. Die bij mijn hals probeer ik te verbergen met mijn haren, meestal lukt dit wel. Soms niet en dan loop ik met verschillende gedrochten rond.

Verschillende soorten
Ik heb bij mezelf ontdekt dat ik verschillende soorten puisten heb:

  • De ondergrondse
  • De mee-eter
  • De kleine onschuldige
  • De verse gele

Hieronder beschrijf ik ze uitgebreid. Misschien heb je er wat aan 😛

Ondergrondse puisten
De ergste zijn van die ondergrondse gemenerds. Je weet wel, als je aan iemand vraagt ‘Zie puistje die puist?’ dan ziet diegene niks maar jij voelt die enorme puist tikken onder je huid. Een tikkende tijdbom. Ik kan me dan niet beheersen. Die puist moet verwijderd worden. Soms gaat het goed. Een paar kneepjes en de derrie spat eruit. Maar meestal gaat het mis met zo’n ondergrondse. Je knijpt en knijpt en knijpt maar er komt niks uit. Wat je wel overhoudt is een enorme lelijke bult die IEDEREEN nu wel ziet. En na een paar dagen wordt het een enorme puist waar zelfs een huidarts zich niet aan zou wagen. Het enige wat je dan kan doen is het met rust laten. Had je maar niet moeten knijpen, letterlijk eigen schuld dikke bult. Soms ziet zo’n puist er na een paar dagen ‘gezonder’ uit. Je hoort jezelf dan al denken ‘Eén kneepje kan wel’  Nee!!! Maar ach, ik kan het meestal ook niet laten en begin dan toch te knijpen. Gevolg: je loopt nog langer rond met zo’n gedrocht.

Mee-eeters
Die heeft iedereen wel. Grote en kleine. Je ziet ze het beste als je kleding past in een pashokje. In het licht van zo’n pashokje ben je al op je mooist, NOT. Je ziet alle oneffenheden, zelf als je make-up op hebt. Ik heb het vooral in de pashokjes van de WE. Mannn, wat een goed licht hebben die. Vaak denk je dan ‘Die moet weg’. Even knijpen en inderdaad, weg is ie (natuurlijk wel die derrie van de spiegel verwijderen, er komen nog andere mensen in het pashokje). Meestal zie je daarna nog een mee-eter: die gaat ook in één kneep wepuist 2g! Maar dan start het probleem…je ‘ziet’ er meer en begint te knijpen en te knijpen maar er komt niks uit. Twintig kneepjes later geef je de strijd op en begint de kleren te passen. Als ik dan het pashokje uit kom zegt mijn moeder ‘Wat heb jij een vlekken op je gezicht?’

Ik heb tegenwoordige ook mee-eters boven mijn decolleté. Eigenlijk zie je ze niet op het blote oog, behalve als je zoals ik met arendsogen erop zit te loeren. Ik heb ze pas sinds ik borstvoeding geef, zal wel komen door die vette melk die erin zit. Ik heb één keer een half uur zitten knijpen. Gewoon niet meer doen. Ik liep een dag rond met rare vlekken op mijn tieten.

De kleine onschuldige
Die zijn lief en klein en zo weg te krijg als je met je nagel er langs gaat of een klein kneepje geeft. Meestal heb je ze als je net wakker wordt of de hele dag al druk bent. Verder geen woorden aan vuil maken.

Een verse gele
Soms sta je voor de spiegel en dan zie je de beste puist die er bestaat: zo’n dikke verse gele. Ik wordt dan zelf erg enthousiast en denk: die gaat er met 1 goede kneep er zo uit! Als ik het dan hoor knappen voel ik een soort euforie. Smerig hè? Ach, ik denk dat we dat allemaal hebben!

Oplossing
Wat is een oplossing tegen het knijpen van puisten? Ik zeg gewoon doen, bij de mee-eters, de kleine onschuldige en de verse gele. Daarna smeer je er een beetje tonic op met een watje. Natuurlijk moet je niet alles uitknijpen, want dat wordt een kraterveld. Zoals alles doe je knijpen ook met MATE. De ondergrondse moet je laten zitten. Ik weet het, het kost zelfbeheersing. Mocht je toch je zelfbeheersing verliezen, dan is er nog altijd foundation, BB-cream en je lange haren die je er voor kunt hangen. Voor mannen is dat natuurlijk anders. Alhoewel, die kunnen ook best BB-cream opsmeren en lange haren kweken. Niet dat ze dat gaan doen, maar dat is een ander verhaal.

En jij? Kun jij je ook niet beheersen als het op puisten aankomt? Of kun jij ze met rust laten? Ik hoor het graag 😀

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.


In a hurry

Te vroeg
Je kent ze wel: mensen die te vroeg voor je deur staan, terwijl jij nog rond rent met je make-up half op je gezicht en nog wat zooi om je heen die je nog moet wegmoffelen. Ik kom overal NET op tijd aan OF 5 minuten te laat. Helemaal nu ik een baby heb. Ik snap werkelijk niet dat mensen ruim op tijd ergens kunnen zijn. Hoe doen ze dat?!!!

Maar ik kan er niks aan doen!
In een artikel van National Geographic las ik dat chronisch te laat komen voor een groot deel zit in je persoonlijkheid. Daarnaast blijkt dat mensen die vaak te laat komen niet in staat zijn goed te beoordelen hoeveel tijd een bepaalde taak of activiteit in beslag neemt. Dit fenomeen wordt ook wel ‘planning fallacy’ genoemd. Onderzoek wijst uit dat mensen de totale duur van een taak gemiddeld onderschatten met zo’n 40 procent (bron National Geographic). Nou, dat klopt wel bij mij, want ik denk vaak Wauw ik heb nog een half uur en opeens heb ik nog maar een minuut! Daarnaast blijken laatkomers ook vaak multitaskers. Ha, dat ben ik! Ik kan er gewoon niks aan doen! ?

Nu nog een relaxte start
Momenteel heb ik geen baan en ’s ochtends ruim de tijd. Dit komt omdat ik vanaf eind oktober 2014 tot eind februari 2015 zwangerschapsverlof had en daarna werkloos was. Echter, over een week start ik met mijn nieuwe baan. Oftewel: dat wordt ’s ochtends haasten!

Bezig bijtje
Natuurlijk heb ik niet al die tijd zitten niksen. Ik ben een bezig bijtje. Elke ochtend sta ik bezige bij 1samen op met mijn man, die natuurlijk wel werkt. Ik sleur mezelf dan naar beneden, smeer zijn boterhammen (blijkbaar ben ik best ouderwets ? ) en daarna ga ik mijn dochter Mikki voeden (of precies andersom als Mikki eerder wakker is). Dit alles kan natuurlijk super relaxed, want: ik hoef toch nergens op tijd te zijn. Ik loop dus sowieso tot 9 uur rond met mijn haren recht op mijn kop en in een ochtendjas. Behalve op maandag- en woensdagochtend, want dan sport ik (en donderdagavond, maar dat is niet boeiend voor dit verhaal). Op die sportochtenden ben ik al rot aan het haasten. Ik vraag me dan af: hoe ga ik dat doen als ik weer werk?

Extra lesje
Op de ochtenden dat ik sport hebben al die tijd mijn moeder en schoonmoeder op mijn dochter gepast, in mijn eigen huis. Dat was dus wel haasten, maar wel op een enigszins relaxte manier. Vanaf deze week gaat Mikki naar de opvang in de sportschool. Afgelopen vrijdag was mijn voornemen om een extra lesje in de ochtend te gaan doen. Dus ik dacht: Hup naar de opvang, kan ik meteen kijken hoe snel ik ben. Mijn voornemen was om 08.30 te vertrekken. Uiteindelijk was het 08.40 uur, oké, dat zou ik nog kunnen halen. Ik rook alleen een enorme strontlucht en ja hoor: Mikki had lekker haar hele luier vol gescheten (ze had natuurlijk net een schone om, de kleine stiekemerd). Ik dus snel de luier verschonen en daarna om 08.45 sjezen naar de sportschool.

Plan: direct opstaan
Mijn grootste uitdaging wordt DIRECT OPSTAAN. Nu zetten mijn man en ik elke ochtend om 07.30 uur de wekker (en dan slaapt Mikki meestal nog, de slaapkop), maar meestal blijven we liggen tot 08.00 uur. Dat kan dus echt niet meer, want ik wil elke dag tussen 08.30-08.45 uur beginnen met werken. Ik heb voor mezelf een plannetje gemaakt:

  • 06:50: wekker gaat af
  • 07:00: echt opstaan (je moet wel realistisch blijven, ik kan niet direct opstaan)
  • 07.00-07:30: douchen en opmaken
  • 07.30-08:00: Mikki voeden, verschonen wekkeren aankleden
  • 08:00-08:15: eten klaarmaken
  • 08:15: ontbijt naar binnenproppen, spullen verzamelen en wegrijden.

Dit is dus een kansloze missie, want we moeten onze dochter ook nog wegbrengen (misschien laat ik mijn man dat we doen hèhè). Overigens laat hij ook onze hond Lara ’s ochtends goed uit. We zijn echt een team, als de één sloom is met een bepaalde activiteit en de ander is al klaar, dan nemen we dingen van elkaar over. Daarnaast hoeven we Mikki maar 2 ochtenden weg te brengen, want 1 ochtend gaat mijn man thuis werken.

Ander plan: niet douchen
Een ander goed plan is om ’s ochtends niet altijd te douchen, maar ’s avonds. Ik ga 2,5 dag werken (20 uur), dus als ik van die 2,5 dag 1 of 2 keer ’s ochtends niet douch moet dat haalbaar zijn. Ik vind alleen douchen ’s ochtends zo heerlijk. Maar het scheelt natuurlijk wel 20 minuten. Die 20 minuten kan ik ook besteden aan gezellig aan tafel zitten om samen te ontbijten.

Hoe doen jullie dat?
Ik ga me ’s ochtends niet bezighouden met domme futiliteiten zoals de vaatwasser uitpakken, was ophangen etc. Ik ga ’s avonds ook de ontbijttafel dekken, zodat je zo kan aanschuiven en mijn tas klaarzetten. Maar ik weet nu al dat ik me echt rot ga haasten. Terwijl ik maar 2,5 dag ga werken, eigenlijk super luxe.

Dus mijn vraag: hoe doen jullie dat? Hebben jullie nog goede tips?

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.