Tag: peuter

Jack had bloedvergiftiging

Doodzieke Jack
Ik had het al op Facebook Dotjes geschreven: Jack is heel erg ziek geweest. Jack had een bacterie in zijn bloedbaan: een bloedvergiftiging. Veel lezers van Dotjes leefden via Facebook met ons mee, dit deed ons veel goed! Graag vertel ik jullie hoe wij hier achter kwamen en hoe het nu met Jack gaat.

Jack keek apathisch

Een ‘gewone’ maandag
Maandag 3 februari. Mikki, het zusje van Jack, was het weekend ervoor grieperig (koorts en verkouden), maar op zondagavond had Jack opeens hoge koorts en begon hij over te geven. Wij dachten aan een griepje en ik vroeg of mijn beste vriendin de volgende dag wilde oppassen op de ziekenboeg omdat ik moest werken. Geen probleem, ze kwam oppassen.

Echter, ik zat op mijn werk en zag foto’s van Jack voorbij komen waarbij ik vond dat hij ‘dood’ uit zijn ogen keek. Mijn vriendin hield me goed op de hoogte via Whatsapp en zei dat hij veel overgaf. Ze hield hem rechtop omdat hij steeds moest overgeven. Ik vroeg aan haar of ze mee wilde gaan naar de huisarts om half 4, dan had ik toch al een afspraak voor mijn dochter staan (voor vlekjes die jeuken, kreeg ze later koelzalf voor). Ik maakte me zorgen om Jack en wilde dat een dokter naar hem keek.

Samen met grote zus Mikki op de bank

Per ambulance naar het ziekenhuis
De huisarts schrok toen ze Jack zag: ze telde meer dan 60 ademhalingen per minuut waarbij zijn borstkas hard op en neer ging, meer dan 40 graden koorts, was bleek en keek apathisch. Hij reageerde nauwelijks. We moesten direct naar het ziekenhuis per ambulance: Jack mocht vanwege benauwdheid niet meer plat liggen en moest tegen mij rechtop zitten. Wat een geluk dat mijn vriendin hem thuis ook steeds rechtop had gehouden! Mijn dochter moest erg huilen toen ik met Jack afgevoerd werd op een brancard. Gelukkig was mijn beste vriendin mee en kon zij zich over haar ontfermen. Ik ging met Jack in een gillende sirene richting ziekenhuis, in de ambulance kreeg hij zuurstof toegediend. Mijn vriendin reed met mij dochter achter de ambulance aan.

3 soorten antibiotica
In het ziekenhuis stond een team van artsen en verpleegkundigen klaar om Jack direct te onderzoeken. Dit was op de kinderafdeling waar Jack altijd ligt: Jack heeft vanaf zijn 7e maand epilepsie en heeft sindsdien heel veel in het ziekenhuis gelegen. Jack had inmiddels een hartslag van 180 en soms meer. Er werd bloed, urine en vocht uit zijn ruggenmerg afgenomen en een longfoto gemaakt. Jack kreeg direct drie soorten antibiotica via het infuus omdat ze vreesden voor een gevaarlijke bacterie. Ook bleek hij herpes aan zijn mond en plasser te hebben en zijn HB-gehalte (ijzer) was extreem laag.

Ik ben de hele tijd bij Jack in het ziekenhuis geweest

Bloedvergiftiging
In de avond hoorde ik van een arts in opleiding dat Jack waarschijnlijk een longontsteking had door een bacterie. De volgende ochtend hoorde ik van de behandelend arts dat dit niet zo was. Om een lang verhaal kort te maken: ze wisten het niet, maar Jack werd steeds zieker. Hij hield koorts en sliep extreem veel, at bijna niks. Hij lachte zelfs niet en dat doet hij altijd! Er werden steeds bloedtesten afgenomen die op de kweek moesten, dus dat duurde een paar dagen voordat de uitslag er was. Op donderdagavond wisten ze het: Jack had weliswaar een longontsteking, maar dat was niet zijn grootste probleem. Hij had een bacterie in zijn bloedbaan, streptokokken A, oftewel een bloedvergiftiging. Hij was letterlijk doodziek De antibiotica had Jack wel wat geholpen, maar om het echt goed te bestrijden was er een ander soort antibiotica nodig. Er werd die avond direct gestart met twee andere soorten antibiotica, ook weer via het infuus.

Zorgverlof
Omdat Jack heel veel sliep (de eerste twee dagen was hij maar 3 uur per dag wakker in twee sessies) heb ik de eerste twee dagen vanuit het ziekenhuis een beetje gewerkt (bijvoorbeeld in de ochtend toen hij nog sliep), daarna heb ik zorgverlof opgenomen. Mijn dochter werd opgevangen door mijn man, zijn ouders en mijn beste vriendin. Ik wilde er volledig voor Jack zijn, toen hij zoveel in het ziekenhuis lag om zijn epilepsie was ik ook altijd dag en nacht in het ziekenhuis, dus nu ook. Uiteraard kwam mijn dochter en man elke dag langs. Mijn dochter, die er de maandag erg veel verdriet om had, had zich dinsdag herpakt en kwam elke dag als trotse grote zus haar broertje helpen! Ik was zo trots op haar!

Jack ging na een week weer lachen in het ziekenhuis

Rekenfout
Na de nieuwe antibiotica, die op donderdag na 4 dagen ziekenhuis dus was gestart, knapte Jack op, maar toch bleef hij koorts houden in de avond en at hij heel slecht. Op maandag 10 februari, we lagen inmiddels een week in het ziekenhuis, kwam de arts bij me. Er was een fout gemaakt: sinds Jack de nieuwe antibiotica kreeg had hij van 1 soort 3 dagen de verkeerde dosis gekregen; hij kreeg maar 1/3 antibiotica die hij eigenlijk zou moeten krijgen! Daarom bleef hij waarschijnlijk koorts houden en at hij zo slecht. De arts vond het zelf ook heel stom van zichzelf en heeft haar misstap ingediend bij een commissie. Er was domweg een rekenfout gemaakt. Er wordt aan mij nog teruggekoppeld hoe de fout wordt opgepakt in het ziekenhuis.

Na 8 dagen weer naar huis
Het goede nieuws is wel dat Jack daarna de volledige dosis kreeg en opknapte. We mochten dinsdagmiddag 11 februari naar huis en moesten toen oraal (via de mond 3 keer per dag) thuis antibiotica gaan toedienen. Daarvoor had hij dus alles via het infuus gekregen. Jack is altijd een slank jongetje geweest (lees ondergewicht), door zijn epilepsie heeft hij lang veel moeite gehad met eten en hij eet nog veel gepureerd. Hij is echter door de bloedvergiftiging 1,5 kilo afgevallen, hij is nu echt super dun. Daarnaast is zijn HB-gehalte (ijzer) extreem laag, dus nu moeten we drie keer per dag hem ijzer toe dienen. De herpes aan zijn mond en plasser is gelukkig verdwenen, daarvoor in de plaats kreeg hij spruw in zijn mond en op zijn billen 🙁

Binnenpretje!

Hoe komt hij aan een bloedvergiftiging?
De bacterie die in Jack’s bloed is gevonden is streptokokken A. Deze groep bacteriën kunnen verschillende ziekten veroorzaken, zoals roodvonk, keelontsteking en krentenbaard. Echter wanneer de bacterie in de bloedbaan of onderliggend weefsel komt is er sprake van een invasieve infectie waarbij ernstige klachten kunnen ontstaan zoals bloedvergiftiging. De bacterie wordt ook wel de ‘vleesetende bacterie’ genoemd omdat een invasieve infectie kan leiden tot het afsterven van huid en spieren.

De eerste dagen wilde Jack niet lopen en zakte hij vaak door zijn knietjes. We waren toen bang dat de bacterie in zijn spieren of botten terecht was gekomen, gelukkig was dit niet het geval.

Jack heeft een lage weerstand omdat hij heel veel prednison in het verleden heeft gehad vanwege zijn epilepsie. Waarschijnlijk is de bacterie via een wondje in zijn bloed gekomen en heeft hij daardoor een bloedvergiftiging gekregen.

Weer thuis
Woensdag 12 februari waren we net 1 dag thuis en toen begon Jack opeens weer over te geven. Na de tweede keer belde ik de arts, als hij nog een keer overgaf moest ik direct weer langs komen. Gelukkig gaf Jack daarna niet meer over en konden we thuis blijven. Wel ben ik ziek geworden, waarschijnlijk heb ik de streptokokken in mijn keel (bij mij zit het natuurlijk niet in het bloed). Ik had de afgelopen dagen hoge koorts, een dikke keel, bonkend hoofd, overal spierpijn en ik kon van de pijn nauwelijks hoesten maar moest wel vreselijk hoesten. Het was natuurlijk niet zo gek dat ik ziek werd, ik heb 8 dagen lang met Jack in een afgesloten ruimte gezeten (verpleegsters en artsen kwamen met kapjes en speciale kleding steeds bij ons binnen). Ik heb daarom van de arts ook antibiotica voorgeschreven gekregen. Ik merk dat deze aanslaat, ik voel me al een stuk beter, alleen mijn keel is gortdroog en ik heb steeds een rare ijzersmaak in mijn mond.

Weer lekker thuis in bed!

En nu?
Het gaat een stuk beter met Jack. Hij eet weer, loopt lekker door de huiskamer en heeft geen koorts meer. Ook heeft hij weer lol! Jack is nog wel erg moe en heeft weinig energie. Dit kan nog wel zo maanden blijven, de bloedvergiftiging is echt een aanslag op zijn lichaam geweest. Maar ik denk ook: Jack heeft zijn epilepsie twee maal verslagen en onder controle gekregen via medicatie (dat slikt hij natuurlijk nog steeds). Hij heeft mijn leven gered toen hij geboren werd met een keizersnede: toen werd een grote tumor in mijn buik ontdekt. En nu verslaat hij een bloedvergiftiging. Jack is echt een vechter!!!

Morgen krijgt hij voor de laatste keer antibiotica. Nu hopen dat het goed blijft gaan maar daar heb ik vertrouwen in 🙂 Ik heb de komende week lekker vakantie met de kinderen en ga leuke dingen met ze doen. Uiteraard zorg ik ervoor dat Jack voldoende rust krijgt.

Vervolg
Drie dagen voordat Jack werd opgenomen (vrijdag 31 januari) had Jack op de kinderafdeling de hele dag een EEG (hersenfilmpje) dit was al gepland om te kijken hoe het met zijn epilepsie is. Hiervan krijgen we begin maart de uitslag, dit wordt allemaal nog geanalyseerd door de neuroloog. In maart geef ik daarom een update hoe het dan met Jack gaat.

Dank voor al jullie lieve berichtjes! En een dikke kus van Jack!

Mikki’s baby vibes

Popjes wassen en op het potje doen!

Ik ben bijna 31 weken zwanger en mijn dochtertje Mikki van net 2 is er lekker veel mee bezig. Ze heeft gewoon de baby vibes!

Dikke buik aaien en kussen
Mikki trekt meerdere keren per dag mijn jurk/shirt omhoog (mijn buik moet dan echt bloot zijn van haar), zegt dan ‘Baby, baby! en aait en kust dan mijn buik. Ze denkt dat niet alleen bij mij een baby in de buik zit, maar ook in haar eigen buik. Trots trekt ze dan haar jurkje omhoog, wijst op haar romper, bolt soms haar buik op en roept dan ‘Baby!’ Ook andere vrouwen of papa moeten het soms ontgelden, ze pakt ze dan hun buik en zegt ‘Baby!’

Baby spelen
Sinds een aantal maanden speelt Mikki het spelletje ‘Baby’. Een spelletje dat ze helemaal zelf bedacht heeft. Dan moet ik, mijn man of oma haar als een baby wiegen en roept ze zelf ‘Baby baby!’ of ‘Wheeh!’. Sinds Mikki 22 maanden is drinkt ze geen borstvoeding meer bij me, ze was er opeens klaar mee (ik was toen rond de 17 weken zwanger). Maar toen ik haar laatst wiegde bij het spelletje Baby riep ze ‘Borstje borstje!’ en keek me verwachtingsvol aan…Ik bood haar toen de borst aan, ze zoog twee keer en zei toen ‘Neh’. Ze moest daarna erg lachen en ik ook 🙂

Popje troosten!

Paardje rijden op mama’s dikke buik
Soms wil ze na het eten op mijn schoot aan de eettafel zitten. Dat wordt natuurlijk steeds lastiger met die enorme buik. Ik ben natuurlijk de beroerdste niet, dus ik plant haar altijd op mijn schoot. Pas geleden ging ze heel voorzichtig tegen mijn buik zitten, aaide over mijn buik en zei ‘Baby’. Echt op zo’n manier van ‘Mama kijk ik doe voorzichtig’. Overigens ging ze van de week ook paardje rijden op mijn buik, dus zo voorzichtig is ze niet altijd haha!

 

Black and white!

Nieuwe babypopjes
Mikki heeft natuurlijk een aantal poppen, waaronder babypoppen. Het leek mij leuk om een bruin babypopje erbij te kopen, omdat ze alleen maar blanke popjes heeft. Daarnaast moest het een jongetje zijn, want ze heeft alleen maar meisjes poppen. Ze heeft dus een bruine jongetjes pop (merk Paola Reina) gekregen onder de boom met Kerst. Mijn beste vriendin vond blijkbaar ook dat Mikki een jongetjes pop nodig heeft, dus van haar heeft ze een blanke jongetjes babypop (plaspop) gekregen onder de boom. Resultaat is dat Mikki de afgelopen weken heel druk is om beide popjes te wassen en op het potje te zetten! En natuurlijk de luier verschonen, de babypopjes troosten en voeren. Als een echt moedertje!

Loeren in kinderwagens
Ook onderweg is Mikki gefascineerd door baby’s. Zodra Mikki een kinderwagen in het vizier krijgt gaat ze er naar toe, loert in de kinderwagen en wil ze het liefst de baby aaien en kusjes geven. In de opvang van de sportschool, waar veel baby’s zijn, helpt Mikki graag mee de baby’s te verzorgen. Ook boekjes over baby’s zijn nu favoriet bij Mikki. En de babykamer die in de maak is, daarvan weet ze gewoon dat de baby daar gaat slapen. ‘Oh baby!’ roept ze elke dag als ze het kamertje in loopt. Mikki is gewoon helemaal in to baby’s! Heerlijk lijkt me dat als straks haar kleine broertje is geboren!

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.

Je kunt me ook volgen op Facebook en Instagram. Heb vragen of wil je mij gewoon een mail sturen: bianca@dotjes.net

 

 

Hiep hiep hoera! Mikki 2 jaar!

Vandaag 30 november is mijn dochter Mikki 2 jaar geworden. Mijn kleine dreumes is een peuter geworden 🙂

Poppenhuis Chelsea Kidkraft

Het cadeau
We hebben zaterdagmiddag 26 november haar verjaardag gevierd met vrienden en familie, dus ons grote cadeau kreeg Mikki dezelfde dag. Ik ben maanden op zoek geweest naar hét perfecte poppenhuis en die heb ik gevonden: het houten poppenhuis Chelsea van Kidkraft. Echt super mooi en ik kan er zelf ook uren mee spelen hihi. Het poppenhuis was moeilijk om in te pakken met al die losse meubeltjes erin, dus we hadden een deken over het poppenhuis gegooid. Mikki zei ‘Nee’ toen ze het zag 😀 Later begon ze terwijl ze op mijn schoot zat er mee te spelen 😉 De meubeltjes zaten er al bij, de poppetjes heb ik erbij gekocht, een hele familie (opa, oma, vader, moeder en 2 kindjes) van het merk Goki.

DSCN0256
Taart!

De jurk
Ik had voor de gelegenheid speciaal een donkerrode feestjurk met glitters gekocht, met een zwarte maillot en gouden knipjes en elastiekjes voor in haar haar. Ze zei ‘Ohhhh’ toen ik haar dit aantrok en de knipjes in haar haar deed en streek trots over haar jurkje 🙂 Natuurlijk had ik mijn rode positiejurk met zwarte maillot aangetrokken, zodat we goed als moeder-dochter matchen;-)

Het feestje
We hebben zaterdagmiddag 26 november haar verjaardag gevierd met vrienden en familie. Ik had slingers opgehangen van haar favoriete figuren:  Woezel en Pip, Nijntje en Frozen. Daarnaast natuurlijk slingers met 2 jaar erop , ballonnen en roze bollen, want die vind Mikki heel mooi. Van tevoren had ik Mikki in bed gelegd voor een slaapje en toen de eerste opa en oma binnen wandelden haalde ik de slaapkop uit bed en had ze bijna 2,5 uur geslapen, oftewel ze was super fit! Natuurlijk zijn we begonnen met zingen en de taart. Aangezien Mikki dol is op Sesamstraat heb ik een Sesamstraat met bijhorende cupcakes laten maken. Dit viel erg in de smaak bij de gasten en Mikki!

20161127_171227_HDRNon-stop gespeeld & gesmikkeld
Mikki heeft een super verjaardag gehad: ze heeft 4 uur lang non-stop gespeeld met haar nieuwe speelgoed en andere kindjes, lekker gesmikkeld en geknuffeld met het bezoek. Ze is na het feestje niet direct naar bed gegaan voor een extra slaapje voordat we gingen eten (doet ze normaal soms wel), we hebben gewoon direct patat gehaald met nog een aantal gasten, samen gegeten, nog even gespeeld  en ze ging een uurtje eerder naar bed dan normaal.

En vandaag?
Vandaag woensdag 30 november is Mikki echt jarig! Mijn man Wouter en ik zijn vrij. Wouter en Mikki slapen nu nog (ik heb zo’n kind dat heerlijk uitslaapt), straks gaan we uitgebreid ontbijten met croissantjes & broodjes en nog even een cadeautje uitpakken die in Mikki’s schoen ligt. Daarna vertrekken we naar Burger Zoo in Arnhem. Gezellig dieren kijken in de dierentuin!

DSCN0283
Skippiekoe!

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op http://www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.