Kort verhaal: Mijn vriendin

Schrijfwedstrijd
Ik doe mee aan een schrijfwedstrijd van Nederland schrijft, http://www.nederland-schrijft.nl/boekenweekwedstrijd

Opdracht is een verhaal van maximaal 1000 woorden te schrijven met het thema Waanzin.

Hieronder mijn verhaal

MIJN VRIENDIN

Proloog

Zijn hart slaat over. Ziet hij dat nou goed? Ja, daar zit Lisa. Hij heeft haar al vier jaar niet gezien. Lisa, met haar mooie lange haren en haar schaterende lach. Soms droomt hij nog van haar. Dan word hij badend in het zweet wakker, opgewonden. Het kassameisje. In paniek was hij, toen hij haar niet meer zag in de supermarkt. Ruim een jaar heeft hij elke dag door de stad gelopen. Hij heeft zelfs een hond genomen en elke straat uitgekamd. Nooit kwam hij haar tegen. En nu zit ze hier tegenover hem, maar een paar meter van hem verwijderd. Hij vraagt zich af of zij hem überhaupt kent. De trein stopt; het eindstation. De timing kan vandaag niet beter. Snel loopt hij achter haar aan. Ze heeft nog steeds lang haar, maar een stuk korter dan vroeger. Het staat haar goed. Ze is ook wat dikker geworden, maar vroeger was ze ook wel wat aan de magere kant. Moet hij haar aanspreken? Of per ongeluk tegen haar aanlopen? Nee, eerst moet hij haar volgen tot aan haar huis. Misschien gaat ze niet direct naar huis, maar eerst naar een supermarkt of een vriendin. Dan zou het een lange avond worden. Maar dat heeft hij er graag voor over. Ze zou hem leuk gaan vinden, daarvoor zou hij wel zorgen.

Lisa

Soms lijkt het alsof het een fantastische dag gaat worden maar dan wordt het uiteindelijk een regelrechte kutdag. Zo’n dag heb ik vandaag. Mijn communicatieplan voor de komende marathon werd finaal afgebrand door een paar gefrustreerde collega’s. Mijn hoofd zit vol watten en mijn pinpas blijkt nu kapot. Heerlijk! De caissière kijkt me geërgerd aan.
‘Geen cash?’
‘Ja, 1 euro…’
‘Ja meid, daar komen we niet ver mee.’
‘Ik betaal haar boodschappen wel.’
Ik draai me om. Een man staat achter me.
‘Serieus? Dat zou super zijn! Ik betaal je snel terug.’
Hij lacht en stoot me aan: ‘Als je weer een nieuwe pinpas hebt.’
Samen lopen wij naar buiten. ‘Doe je dat vaker, boodschappen betalen voor een vreemde?’
‘Nee, alleen als ze een enorme kutdag hebben gehad.’
Ik kijk hem vragend aan.
‘Ik hoorde je in de trein praten tegen iemand. Maar het kan nog een mooie dag worden. Je hebt geen geld, maar wel boodschappen. Ik stel voor dat je voor mij kookt en dan hoef je me niet terug te betalen. Ik ben trouwens Nick.’

Nick

Ze was precies zoals hij had gedacht. Recht voor de raap en het hart op de tong. Dat haar pinpas kapot is, was een goed excuus om contact te leggen.
‘Lust je alles of ben je een kwezel met eten?’
‘Kwezel?’
‘Moeilijke eter.’
‘Ik lust alles wat je in je boodschappenmandje heb gelegd.’
Ze begint de groentes te snijden en gooit het gehakt in de pan.
‘Ik maak gewoon een simpele pasta hoor. Geen high cuisine’.
De pasta is een beetje doorgekookt en flauw, maar smaakt verder prima.
Ze lacht naar hem. ‘Als je maar niet denkt dat ik nu met je de koffer induik.’
‘Ik zou niet durven.’ Hij laat zijn wijnglas draaien tussen zijn vingers.
‘We zouden wel een filmpje kunnen pakken en daarna een terrasje. Ik trakteer uiteraard vanwege jouw financiële situatie.’
Ze staat op en pakt haar tas. ‘Jas is niet nodig toch?’
Snel loopt hij achter haar aan. Ze is nog leuker dan hij in eerste instantie had gedacht.

Lisa

De wijn begint goed naar mijn hoofd te stijgen. De film hebben we maar overgeslagen, het is te mooi weer om binnen te zitten. Steeds raakt hij me aan, de hints zijn niet bepaald subtiel. Eerlijk gezegd is het ook al te lang geleden. Ik mis hem nog dagelijks, soms droom ik nog over hem alsof hij er nog is.
‘Ik ben weduwe.’ Ik flap het eruit voordat ik er erg in heb.
‘Weduwe? Maar je bent toch nog maar 27?’
‘Auto-ongeluk. Op slag dood. Hij reed niet eens te hard, een andere auto raakte hem vol tegen de bestuurderskant. De bestuurder is doorgereden.’
Mijn keel voelt rauw en mijn neus drupt. Jezus, ontmoet ik eens een leuke man begin ik weer te janken.
‘Sorry. Laten we maar naar huis gaan. Doei.’
Ik sta op. Had ik maar een jas meegenomen. Toch best fris nu en helemaal met een snotkop. Hij kijkt me fronsend aan. Hij knapt op me af. Niemand zit te wachten op een rouwende vrouw.
‘Goed dat je me dit vertelt. Ik vind je leuk en meer dan zomaar voor een wip. We gaan dit niet overhaasten. Ik breng je naar huis en dan spreken we nog een paar keer af.’ Hij glimlacht naar me en pakt mijn hand.
‘Kom we gaan.’

De kus is meer dan goed, hij smaakt een beetje naar olijven en wijn. Hij pakt zijn fiets en zwaait tot hij de hoek om gaat. Wel goed dat ik eerlijk tegen hem ben geweest. Ik heb hier een goed gevoel bij. En een droge bek. Jeetje, die wijn is nou niet bepaald goed gevallen. Ik moet echt even gaan zitten.

Ik voel een hand op mijn schouder.
‘Mis je me nu al?’
Een doek wordt over mijn ogen getrokken.
‘Ik wist niet dat je van die kinky spelletjes houdt. Noem je dit rustig aan doen?’
Hij trekt me omhoog en voert me de trap op, ik denk richting slaapkamer? Ach, wat kan mij het schelen, het voelt goed en ik heb gewoon zin in hem. Hard komt hij in me. Hmm, dit voelt echt heel goed. Met een paar stoten is hij klaar. Ik trek de blinddoek af en kijk in ogen die ik niet ken. Ik voel een rilling over mijn rug lopen. Wie is deze kerel?
‘Hier heb ik vier jaar op gewacht. Die gast op het terras was toch niks voor je. Net zoals die man van je in zijn Opel Corsa. Ik wist dat je me leuk zou vinden. Ik ben Matthias. Dag Lisa.’

RECENSIE
Door een recensie te schrijven en sterren toe kennen, kun je de schrijvers en de jury laten weten wat je van de verhalen vindt. Als je mijn verhaal aanklikt kun je klikken op Schrijf een recensie (beetje naar beneden scrollen, bij dat oranje bolletje met wit pijltje, onder Recensies). Je kunt dan het verhaal een aantal sterren geven (sterren dan aanklikken) en een reactie schrijven. Je mag ook alleen sterren geven of alleen een reactie.

Natuurlijk hoor ik graag op dit blog wat jullie van mijn verhaal vinden, maar ik vind het natuurlijk nog leuker als je een recensie schrijft op Nederland schrijft en/of sterren geeft. Alvast bedankt! 🙂

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.

 

 

Sporten met je bolle buik

…kan dat wel?
Toen ik zwanger was heb ik tot week 38 gesport. Soms keken mensen me aan en vroegen ze bezorgd: ‘Ksporten zwanger 3an dat wel?’ Ja natuurlijk kan dat, mits je goed op de hoogte bent wat wel of niet kan en goed naar je lichaam luistert. Ik ben een fanatieke sporter en wilde natuurlijk een lekkere bolle buik krijgen maar ook goed in shape blijven tijdens en na de zwangerschap. In dit artikel leg ik per sport uit waar je op moet letten. Ik ben natuurlijk geen professional, dus je moet niet alles al te serieus nemen  🙂

Hardlopen
Ik weet nog goed dat ik altijd zei: ‘Mocht ik ooit zwanger zijn, dan ren ik nog steeds de Singelloop in Enschede!’ Haha, wat een dom gansje was ik. Ik heb het geprobeerd hoor, op de loopband. Tot week 16 heb ik daarop gerend. Ik wilde natuurlijk niet dat iedereen wist dat ik zwanger was. Maar ga jij maar eens rennen met die zere tieten. Ik moest ze gewoon vasthouden tijdens het rennen! Sommige moeders hadden me door en vroegen: ‘Ben je soms zwanger?’ ‘Euh ja hoezo?’ ‘Omdat je je borsten vasthoudt tijdens het rennen.’ En ik sporten zwanger 4maar denken dat ik het heel onopvallend deed, steeds 1 borst schuin vasthouden….Enfin, er zullen vast vrouwen zijn die uitstekend kunnen rennen als ze zwanger zijn. Ik vond het heel onprettig. Want naast je zere borsten wordt je buik natuurlijk ook steeds boller en ben je sneller buiten adem. Daarnaast moest ik door het rennen ook continue naar de wc. Ik ben trouwens ook niet van plan om dit jaar de Singelloop te rennen. Lijkt me heerlijk namelijk, met volle melktieten NOT 😉

Een goed alternatief voor hardlopen is natuurlijk een stevige wandeling!

Bootcamp
Zodra ik wist dat ik zwanger was (in week 6) ben ik gestopt met bootcamp. Ik vond dat toch te eng, door die modderige grasveldjes rennen, springen over obstakels. Stel je voor dat ik zou uitglijden….En voor bootcamp geld hetzelfde als hardlopen, die borsten….(om maar niet te zwijgen over plassen, je bent geen kerel, je bent buiten en je kunt niet overal staan piesen). Wat wel grappig is: tot en met week 5 ben ik nog gegaan, in de 5e week was ik in de les alleen met een andere vrouw en oh wat was ik misselijk! Kotsmisselijk! En zij ook. Ik zo van ‘Sorry, volgens mij krijg ik de griep.’ Gelukkig was zij ook ziek. We vonden onszelf reuze stoer dat we toch waren gekomen want de rest van de groep (alleen mannen) was te brak om te komen. Achteraf bleek ik dus al zwanger. En die andere vrouw ook. Ontzettend grappig vonden wij dat achteraf 😀 . Ze is uiteindelijk 2 weken eerder bevallen dan ik.

Bodypump
Je weet wel, lekker met gewichten op een stang en losse dumbells je in het zweet werken. Elke spiergroep wordt dan aangepakt, elke oefening doe je gemiddeld 4 minutesportende vrouw 1n lang op een leuk muziekje en dat een uur lang. Ik pumpte altijd al 2 keer per week en dit bleek een prima sport tijdens mijn zwangerschap. Uiteindelijk heb ik het 3 keer per week gedaan tot week 34. Ik heb tot week 24 met dezelfde hoeveel gewicht getraind (en dat is veel!). Dat dit niet zo slim was kwam ik te laat achter: in week 24 had ik iets moeite met lopen 😉 Ik heb toen een week niet gesport en kon vervolgens weer lekker pumpen. Verlaag je gewicht dus op tijd. Natuurlijk, je moet wel zweten en voelen dat je iets doet. Maar je moet echt geen vier minuten 28 kilo squaten. Dat is gewoon teveel. Je baby vind dat ook geen strak plan. Daarnaast moet je je benen wijder zetten dan normaal bij elke oefening en wordt geadviseerd om je buik niet in te trekken (alsof dat een optie is als je zwanger bent 😉 ) In deze bijlage wordt duidelijk uitgelegd wat wel en niet kan tijdens je zwangerschap tijdens een bodypump les.

CXworx en Xco
CX watte? Ja precies wat een namen. CXworx is een korte intensieve core-training van 30 minuten. Met behulp van een elastiek en losse dumbells train je je buik-, rug en bilspieren, ook weer op een ritmisch muziekje. Xco is ook een core-training, bij deze les gebruik je een kleine buis gevuld met grit, deze beweeg je fanatiek onder begeleiding van een opzwepend nummer.

Bij beide lessen gebruik je veel rechte buikspieren. Hiermee moet je stoppen vanaf week 12 want dat is niet goed. Door de groei van de buik en het verweken van de banden wijkt de rechte buikspier in het midden van je borstbeen naar je schaambeen. Ga je die spier  teveel trainen dan is de kans groot dat je na de bevalling de recsporten 5hte buikspier niet meer goed in zijn vorm terug krijgt. Schuine buikspieren mag je wel blijven trainen (is zelfs goed).

 

Zwemmen
Hierover kan ik heel duidelijk zijn: zwemmen wordt de hele zwangerschap alleen maar lekkerder! En het is ook nog eens veilig ook. Ik heb gezwommen tot week 38, daarna mocht ik niet meer zwemmen i.v.m. hechtingen van wat weggehaalde moedervlekken. Het enige waar je op moet letten is andere wilde mensen in Cartoon-Zwemmertjehet zwembad. Zij zien niks van je bolle buik, want je komt waarschijnlijk tot aan je schouders in het water (ik kleintje tot bijna aan mijn kin). Ik kwam dus altijd met veel bombarie in het zwembad en riep om de zoveel minuten dat ik xx-weken zwanger was. En moet je vaak plassen als je zwemt? Wordt als je zwanger bent alleen maar erger, je gaat dan echt vaak het zwembad uit om even te plassen. Maar ach, dan zien de andere zwemmers je ook met je bolle buik in- en uitstappen en is het meteen duidelijk dat ze je rustig moeten passeren.

Contactsporten
Zoals voetbal, hockey, volleybal etc. Mag je allemaal blijven doen, mits je je goed voelt. Wel moet je voorzichtig zijn, je wilt echt geen bal of hockeystick in je buik en je wil ook niet omgestoten worden door een fanatiekeling. Ik doe zelf geen contactsporten, maar ik zou er zelf mee stoppen als ik zwanger was. Ik vind het gewoon te link.

Conclusie
Sporten tijdens de zwangerschap zorgt voor een goede conditie en uithoudingsvermogen en helpt je spieren te verstevigen. Een lichaam dat in goede conditie is zal na de bevalling meestal makkelijker herstellen. Ik heb een keizersnede gehad en een hele zware bevalling, maar ik stond 6 weken na de bevalling alweer te pumpen.(ik zeg niet dat iedereen dat moet doen hè. Doe het alleen als je je er goed bij voelt). Luisteren naar je lichaam is het allerbelangrijkste!

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.

Eekhoorn

Lekker teder…
Borstvoeding…toch het beste en mooiste wat je een baby kan geven. Tenminste, dat zeggen velen. Niks mis met flesvoeding, maar ik was dus ook echt van plan om borstvoeding te gaan geven na de zwangerschap. Ik zag een romantisch beeld voor me, lekker zacht, teder….ik kon niet wachten tot het zover was!

…Not!
Dus vol verwachting legde ik Mikki de dag na de keizersnede aan. Ik schrok me rot! Het leek wel of een eekhoorn in mijn tepel beet en er eekhoornvervolgens knetterhard op ging knabbelen! Waarom vertelt niemand dit van tevoren?

Grote zuignap
Volgens de kraamhulpen in het ziekenhuis, mijn eigen kraamhulp en de verloskundige hapte Mikki echter goed aan en zou de pijn vanzelf over gaan. Daarnaast had ik ‘de ideale tepel’ (lees grote zuignap 😉 ) Bij sommige vrouwen was het gewoon wat gevoeliger…ik zou er vanzelf aan wennen.

De dagen erop gilde en vloekte ik telkens als ik Mikki aanlegde. Het zweet brak me uit….mijn benen gingen alle kanten op (en dat met een keizersnede 🙁 ) De pijn was vooral bij mijn linkerborst…De 4e nacht gilde ik zelfs dat ik er mee kapte, dikke tranen van verdriet. Gelukkig zei mijn man Wouter dat je dat soort beslissingen niet midden in de nacht neemt.

Lactatiekundige
De volgende dag kon ik weer helder denken en besloot ik toch om door te gaan. De pijn werd echter steeds erger. Na 2 weken opperde iemand van mijn zwangerschapsgym (we hebben een whatsappgroep dat is uitgegroeid tot een uitwisseling van vragen, tips en klaaggezang) of het misschien een goed idee was om naar een lactatiekundige te gaan. Een lactatiekundige is een specialist op het gebied van borstvoeding. Ik was er nogal sceptisch over, want Mikki hapte toch goed en ik had de ideale zuignap…

Ik ben toch maar gegaan. Leontien heet ze. En wat een verademing want ze had direct door wat er mis was. Mikki hapte niet goed aan, ze SLURPTE mijn tepel naar binnen. Daarna ging ze lekker hard op mijn tepel knabbelen. Dus mijn vergelijking met een eekhoorn begreep Leontien maar al te goed.

Slagroomtuit en mummy
Leontien gaf me veel tips en trucjes waardoor Mikki goed zou leren aanhappen. Ik moest mijn borst onder andere als een slagroomtuit bij elkaar knijpen en dan Mikki er ‘opgooien’ (met geweld bijna). En als Mikki erg maaide met haar armpjes (wat ze continue deed) kon ik haar als een mummy inwikkelen in een hydrofieldoek.

Vol goede moed begon ik na mijn bezoek aan Leontien aan een voeding. Oh man, het lukte me helemaal niet, ik brulde alles bij elkaar. Mijn beste vriendin kwam op bezoek en trof me aan tussen een hele berg snotdoeken. Wouter zei toen ‘We stoppen een dagje, je gaat alleen kolven en dan geven we wel een flesje’. Heerlijk zo’n begripvolle man.

Die pauze heeft me goed gedaan, ’s nachts had ik zowaar zin om haar weer te voeden met de borst. En inderdaad, na een paar dagen flink oefenen kon Mikki goed aanhappen en werd de pijn steeds minder. Ik hoefde Mikki na een tijd zelfs niet meer als een mummy in te wikkelen.

Moraal van het verhaal
Borstvoeding hoort GEEN pijn te doen. Laat je niks wijs maken dat het bij de één gevoeliger is dan bij de ander. Ik heb onnodig twee weken met pijn gelopen en stond op het punt om te stoppen. Heb je pijn, schakel dan een lactatiedeskundige in. Een lactatiedeskundige heeft zoveel meer kennis en ervarmikki melksnoring op gebied van borstvoeding dan een kraamhulp of verloskundige (die van mij waren trouwens echt schatten). Bijna alle vrouwen van mijn zwangerschapsgymgroep zijn bij een lactatiekundige geweest en geven nu probleemloos borstvoeding.

Ik geef nu zelfs zoveel melk dat ik ’s ochtends regelmatig met een nat shirt wakker wordt. En teder? Nee, want Mikki trekt zoals elke baby regelmatig aan de tepel of maakt een grommend geluid 😀 Maar het doet geen pijn meer en ik vind het super gezellig. Vooral als ze na een voeding met een flinke melksnor mij zo tevreden aankijkt!

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.