Eten met de handjes: Rapley & De Kleintjesmethode

Geen gepureerd eten…
Misschien heb je wel eens van de Rapley-methode of de Kleintjesmethode gehoord. Beide methodes komen neer op het bieden van hele stukken eten aan je baby in plaats van gepureerd eten. De naam Rapley komt van de onderzoeker Gill Rapley. Zij onderzocht of baby’s spontaan op vast voedsel over zouden gaan, als ze de kans kregen. De conclusie was dat ze dat niet alleen deden, maar dat het een gemakkelijke en leuke weg was. De oprichter van Kennisinstituut Borstvoeding.cstefan kleintjesom, Stefan Kleintjes, heeft de Nederlandse versie gemaakt: de Kleintjesmethode. Deze methode omvat meer dan alleen het eten van hele stukken: Stefan staat ook voor gezond (biologisch) voedsel en gezellig samen eten. Alle informatie die ik in dit stuk vertel haal ik uit zijn boek. Als je geïnteresseerd bent in de Kleintjesmethode raad ik je aan het boek ‘Eten voor de kleintjes’ aan te schaffen.

In dit stuk schrijf ik telkens ‘hij’, je kunt natuurlijk ook ‘zij’  lezen 😉

…maar hele stukken aanbieden!
Jawel, dus een stukje banaan in plaats van een geprakte, en een stronkje gestoomde of gekookte broccoli in plaats van een moesje. Schijfjes, lange reepjes en brokken zijn goed, als het maar zo groot is als het knuistje van je kind. Je voert je kind dus niet, hij eet zelf met zijn handjes.

Bij borstvoeding en kunstvoeding
De Kleintjesmethode kan worden toegepast bij borstvoeding én kunstvoeding. Stefan Kleintjes adviseert wel om het vanaf 6 maanden te doen, want (bron Eten voor de kleintjes):

  • de hand- een oogcoördinatie is klaar om vast voedsel te pakken en naar de mond te brengen
  • de fijne en grove motoriek is toe aan het pakken van vast voedsel
  • het immuunsysteem is voldoende rijp
  • het verteringssysteem is goed op orde
  • de orale motoriek is voldoende getraind
  • het is beter om kinderen vanaf 6 maanden bij te voeden (hierover zijn de meningen wel verdeeld). Lees hierover meer in mijn artikel Haphap: wanneer bijvoeden baby

Stefan is wel pro-borstvoeding, dus het boek is daar wel grotendeels op gericht. Maar Stefan geeft aan dat de methode ook prima kan in combinatie met kunstvoeding.

Kind heeft de regie
Bij de Kleintjesmethode heeft je kind de regie. Hij bepaalt hoeveel hij eet én wat. Je biedt je kind dus hele stukken aan en laat hem ontdekken. Je voert je kind dus niet, hij eet zelf met zijn handjes. Doordat je hele stukken aanbiedt maakt je kind niet alleen kennis met de smaak, maar ook met de textuur, geur, temperatuur, grootte en vorm. Hij ziet dus na een tijd dat hij een stukje brobroccoli-389890_640ccoli krijgt. Hij ziet dus niet een groen moesje dat van alles kan zijn, zoals boontjes, wat hij de vorige keer niet zo lekker vond en dat weigert te eten. De praktijk laat zien dat kinderen die stukken zelfstandig eten later ook een betere eter worden, beter smaken van elkaar kunnen onderscheiden, zelf eerder kiezen voor gezond eten en minder snel overeten.

Eten moet je leren
Je kind heeft het eerste jaar genoeg aan moedermelk, hieruit haalt hij voldoende voedingsstoffen. Maak je dus niet druk als in het begin de helft van het eten in de haren of op de grond komt. Eten moet je leren, net zoals leren lopen en leren praten. Indien je borstvoeding geeft, geef dan geen ander drinken het eerste jaar. Moedermelk is voldoende voor de vochtbalans. Je mag na een tijd wel oefenen met het drinken uit een bekertje. Dan doe je bijvoorbeeld een SLOKJE water/thee zonder suiker/verdund PUUR vruchtensap (bron Eten voor de kleintjes).

Gezellig samen eten
Bij de Kleintjesmethode is het van belang dat je van de maaltijd een gezellige aangelegenheid maakt. Ga dus samen aan tafel zitten, presenteer het eten voor je kind op een bordje of leg het op het blad van de kinderstoel. Ga ook zelf lekker eten, geef het goede voorbeeld. (bron Eten voor de kleintjes).

Maar dan stikt mijn kind!
In het boek wordt aangegeven dat mensen soms bang zijn dat een kind stikt in stukken eten (en dat lijkt mij ook heel eng). Stefan Kleintjes zegt hierover het volgende: een baby heeft een sterke kokhalsreflex, die zit eerst voorin de mond en verplaatst zich geleidelijk achterin de mond. De kokhalsreflex beschermt je tegen stikken. Komt het eten teveel achterin en is je kind nog niet zo’n geoefende eter, dan gaat hij kokhalsen (kokken). Laat je kind dus maar kokken! Dat gaat hij sowieso doen, vooral in het begin. Niet helpen of ingrijpen, je kind moet dit zelf oplossen (tot op zekere hoogte natuurlijk). Hij spuugt het er dan wel weer uit en daar leert hij van, juist hoe meer je kind dit doet hoe makkelijker hij hierin wordt.

Hoe begin ik?
Tot en met 10 maanden geef je eerst borstvoeding (of kunstvoeding) en dan het vaste voedsel. Vanaf maand 11 draai je dit om: eerst vast voedsel, dan moedermelk. Op den duur neemt je melkproductie dan af. Op de website van Borstvoeding.com staat een goed voedselintroductieschema. In dit schema staat precies welk voedsel je wanneer mag aanbieden. Als je geïnteresseerd bent in de methode raad ik je aan het boek van Stefan te kopen, hierin staan hele duidelijke menusuggesties per maand uitgelegd.

Tip: kies de juiste kinderstoel
Ik heb al een goede keuze gemaakt wat betreft een kinderstoel. Iedereen zegt dat je ‘De Tripp Trapp kinderstoel moet hebben’. Je hebt dan de stoel zelf nodig, een stoelverkleiner en een kussentje. Ik heb research gedaan en naast het feit dat de Tripp Trapp stoel behoorlijk duur is (€262 nieuwprijs, inclusief stoelverkleiner en kussentje, er zijn soms wel aanbiedingen) zit er ook geen standaard tafelblad bij de Tripp Trapp stoel. En een tafelblad is echt nodig bij de Kleintjesmethode! Bij de Tripp Trapp kun je wel een tafelblad erbij kopen (Playtray noemen ze dat), deze kost ook weer €50. Totaalprijs: €312!

Ik heb besloten om de Prénatal meegroeistoel te kopen. Deze stoel heeft een stevig tafelblad, groeit de komende jaren ook mee met je kindje tot ongeveer 6 jaar en dan kan hij ook op een gewone stoel. De Prénatal meegroeistoel is een stuk goedkoper (60 euro) en de stoelverkleiner kost maar €16. De Prénatal meegroeistoel is maar een voorbeeld, er zijn zat houten meegroeistoelen met een afneembaar blad, zoals Tiamo of Pericles. Je hebt dus echt geen dure Stokke nodig!

Ik ga een donkergrijze kopen, dan zie je de vlekken niet zo goed 🙂 Ik ga ook een zeil leggen onder de kinderstoel. En ik heb een stofzuiger er naast staan, haar naam is Lara de bordercollie 😉

Nog een tip: koop mouwslabben!
mouwslabben rozeDit zijn slabben in de vorm van truitjes en kun je zo over de kleren aantrekken. Je kind gaat namelijk knoeien en het scheelt veel wassen als je zo’n mouwslab gebruikt. De mouwslabben kun je onder de kraan afspoelen en zijn snel drogend. Ze kunnen ook in de wasmachine en de droger. Ze laten geen vocht door dus je kind kan lekker kliederen 😀 Als je googled op mouwslabben vind je verschillende merken. Mij lijken die van SillyBillyz een goede optie.

Mikki is 30-05-2015 6 maanden en dan ga ik starten. Ik zal in dit blog regelmatig onze ervaringen delen!

Meer weten?
Meer weten over de Rapley-methode/ Kleintjesmethode? Lees dan mijn artikelen:

Graag hoor ik hoe jij aankijkt tegen de Kleintjesmethode. Heb je met deze methode ervaring? Zoja, wat is jouw ervaring? Waar loop jij tegen aan? Hoe ga jij je kind voeden/hoe voed jij je kind? Hoe eet jouw kind?

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.

 

 

Champignonrisotto met oude kaas

Zelfgemaakte risotto
Ik maak het liefst zo weinig mogelijk uit pakjes en potjes. Ik vind dit zelf veel lekkerder en het is ook gezonder. Natuurlijk gebruik ik ook wel eens een zakje (zoals voor jus). Risotto kun je ook maken uit zakjes, maar dit vind ik niks.

Roerenrisotto verkleint
Bij het maken van risotto is roeren het allerbelangrijkst. Als je dit niet doet koekt de risotto tot 1 massa onderin de pan. Je blijft dus in de keuken bij het bereiden van dit gerecht want anders mislukt het. Risotto hoort romig te zijn, nog een beetje vochtig en niet droog. Het is een vegetarisch recept. Ik maak er altijd een tonijnsalade bij, de vegetariërs onder ons kunnen natuurlijk een andere salade maken.

Recept & ingrediënten
Je hebt nodig voor 2 personen:

  • Flinke dot ongezouten roomboter en scheut olijfolie
  • 300 gram risottorijst
  • 100 gram geraspte oude kaas (even proeven wat je zelf lekker vindt)
  • 1200 ml groentebouillon (maak ik altijd met groentebouillontabletten)
  • 375 gram champignons (1,5 bak dus)
  • 1 dikke ui of anders 2 kleine
  • 2 tenen knoflook
  • zwarte peper en zout
  • veel peterselie, ik doe altijd diepvries, maar kan ook verse

Bereiding
Zet de groentebouillon op (1200 ml water, 2,5 blokje groentebouillon), als het kookt zachtjes laten doorkoken gedurende de bereiding van het gerecht. Snij de ui fijn en de champignons in plakjes. Doe een flinke dot roomboter en olijfolie in een andere pan (ik gebruik voor dit gerecht altijd een wok, maar je kan ook een gietijzeren pan nemen. Als het maar geen gewone kookpan of koekenpan is). Als de boter gesmolten is voeg je de uien toe en pers je de twee tenen knoflook erbij. Na een minuutje voeg je de champignons toe. Als de champignons goed gebakken zijn voeg je de risottorijst toe. Goed roeren zodat de rijst gaat glanzen. Zet het vuur lager, ongeveer iets onder het midden. Pak een soeplepel en voeg drie scheppen toe aan de rijst-champignons-uien mengsel. De rijst staat nu dus onder een laag bouillon. Steeds goed blijven roeren. Als alle vocht is opgenomen giet je weer een soeplepel toe, net zolang tot alle bouillon er door heen zit. Je hoeft niet continue te roeren, je kunt bijvoorbeeld wel even bezig met de salade, als je maar veel roert en er bij blijft. Als je bij de laatste twee scheppen bent zet je het vuur helemaal laag en moet je er goed bij blijven staan en roeren, als bijna al het vocht is opgenomen maar nog niet alles voeg je de oude kaas, peper en zout en peterselie toe. Goed roeren en het vuur uitzetten. Even proeven of er genoeg peterselie, peper, zout en oude kaas door je risotto zit. De risotto direct serveren, het moet heet opgediend worden.

Tonijnsalade
Ik maak bij de risotto altijd een tonijnsalade. Risotto is een zwaar gerecht en de salade frist dat lekker op. Daarnaast zit door deze salade ook lekker veel groente, dus het is ook een goede gezonde combinatie met de risotto.

Nodig voor de salade, de bereiding spreekt voor zich:

  • IJsbergslatonijnslade verkleint
  • 1/3 kommer
  • 2 tomaten
  • half potje zwarte olijven zonder pit
  • Blikje tonijn op olie (mag ook water)
  • 2 gekookte eieren
  • Zwarte peper, zout en olijfolie naar smaak

Kinderversie
Indien je kind al met de pot mee-eet kun je natriumvrije bouillontabletten gebruiken. Dan is de risotto wel wat flauwer, maar dat kun je voor jezelf compenseren met peper en zout als je ook de kaas en peterselie toevoegt. Je schept voor je kind dan alvast wat risotto opzij en voegt daar geen peper en zout aan toe (wel peterselie). Indien je denkt dat jouw kind geen oude kaas lust (want dat is natuurlijk wel een heftige smaak), dan kun je bij het gerecht van je kind geen kaas toevoegen of wat jonge kaas. Indien je kindje geen knoflook gewend is kun je in plaats van 2 tenen 1 teen knoflook gebruiken of een half teentje. Dit kun je dan later opvoeren, net zoals een beetje peper toevoegen aan de risotto. Als je kind mee-eet met de pot hoef je niet meer ingrediënten te gebruiken, de risotto met de salade is meer dan genoeg voor 2 volwassene met een kindje. Maak dit gerecht pas als je kindje uien gewend is, of gebruik eerst een klein uitje.

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.

 

Voeden in een pashokje

Overal die borst
Ik geef mijn dochter Mikki borstvoeding en ik vind dat de meest normale zaak van de wereld. Het is voeding voor je baby, het is altijd op temperatuur en de juiste hoeveelheid. Ik geef dus overal waar ik ben borstvoeding. In de stad, op een verjaardag,image-2015-04-08 (2) ik haal overal die borst tevoorschijn! (en soms zelfs 2!)

Rits op de rug
Natuurlijk, in het begin vond ik dat wel een beetje eng. Toen Mikki 3 weken was ging ik voor het eerst naar de stad. Ik weet nog dat ik in een jurkje met een rits op mijn rug (heel handig NOT) in een stampvol eetcafé een broodje zat te eten. Het was 24 december, dus echt heel druk. Ik zei nog tegen mijn man ‘Als ze honger heeft voed ik haar hier niet hoor!’ Mijn man zei toen: ‘Dan gaan we toch in een pashokje zitten? Geen probleem!’ Geweldig idee leek mij dat. Gelukkig had ze geen honger. Toen ik thuis kwam besloot ik wel in vervolg een handig blouse te dragen als ik de deur uit ga.

2 weken later gingen we weer de stad in, nu om blouses te kopen ;-) En ja, Mikki kreeg honger, in een niet zo druk eetcafé. Ik haalde mijn borst eruit en ging voeden. Ha, ik had de smaak te pakken!

Een Doutzen Kroesje
Topmodel Doutzen Kroes geeft ook borstvoeding en promoot dit regelmatig met een foto op Instagram. Supercool vind ik dat. Maar als je dan sommige reacties eronder leest: absurd! Net zoals het artikel in de Trouw. Columnist Marjolijn van Heemstra schrijft in haar column over haar gestruggel met voeden in het openbaar en de reacties die ze kreeg in een café. Maar te zien aan de reacties zijn sommige Nederlanders niet zo ruimdenkend: borstvoeding behoort in de privé-setting plaats te vinden en zeker niet in een café of op een verjaardag. En als je het dan toch doet dan graag met veel doeken zodat andere mensen er niet tegen aan hoeven te kijken. Ook op diverse fora en bij andere artikelen zijn sommige reacties niet mals.

Geen dubbele boodschap
Natuurlijk (en gelukkig) zijn er vooral veel reacties van mensen die vinden dat je overal moet kunnen voeden. Ik zeg altijd ‘Als mensen er last van hebben kijken ze maar de andere kant op. Ik voed mijn baby, dat is iets natuurlijks en ik ga me er niet voor verontschuldigen of onhandige capriolen uit halen om mijn borst maar te verbergen.’ Mijn familie en vrienden vinden voeden in het openbaar gelukkig ook de normaalste zaak van de wereld. En dat is het ook. Het is voeding voor je baby, niks seksueels en vrouwen hebben er geen ‘dubbele boodschap mee’. Ik vind het pas raar als je voeden in het openbaar typeert als onfatsoenlijk, onhygiënisch en verbind met seks.

Maar wat als je van die mensen er tussen hebt zitten die jou regelmatig becommentariëren? Of raar kijken? Zeg je er dan wat van, of trek je je het aan en zoek je een rustig plekje op? Of vind jij zelf voeden in het openbaar niet zo gepast?

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.