De beste zijn van die verse gele

Puisten
Iedereen heeft ze. Bijna iedereen dan. Ik dacht dat het met de jaren wel minder zou worden, maar dat is helemaal niet waar. Bij mij in ieder geval niet. Niet dat ik nou zo’n enorme puistenkop ben. Ik heb soms een paar puisten, meestal op dezelfde plekken: de overgang van mijn gezicht en hals aan de zijkant op dat bot (hoe noemen ze dat?) en soms zit er zo’n gemenerd op mijn kin of neus. Die bij mijn hals probeer ik te verbergen met mijn haren, meestal lukt dit wel. Soms niet en dan loop ik met verschillende gedrochten rond.

Verschillende soorten
Ik heb bij mezelf ontdekt dat ik verschillende soorten puisten heb:

  • De ondergrondse
  • De mee-eter
  • De kleine onschuldige
  • De verse gele

Hieronder beschrijf ik ze uitgebreid. Misschien heb je er wat aan 😛

Ondergrondse puisten
De ergste zijn van die ondergrondse gemenerds. Je weet wel, als je aan iemand vraagt ‘Zie puistje die puist?’ dan ziet diegene niks maar jij voelt die enorme puist tikken onder je huid. Een tikkende tijdbom. Ik kan me dan niet beheersen. Die puist moet verwijderd worden. Soms gaat het goed. Een paar kneepjes en de derrie spat eruit. Maar meestal gaat het mis met zo’n ondergrondse. Je knijpt en knijpt en knijpt maar er komt niks uit. Wat je wel overhoudt is een enorme lelijke bult die IEDEREEN nu wel ziet. En na een paar dagen wordt het een enorme puist waar zelfs een huidarts zich niet aan zou wagen. Het enige wat je dan kan doen is het met rust laten. Had je maar niet moeten knijpen, letterlijk eigen schuld dikke bult. Soms ziet zo’n puist er na een paar dagen ‘gezonder’ uit. Je hoort jezelf dan al denken ‘Eén kneepje kan wel’  Nee!!! Maar ach, ik kan het meestal ook niet laten en begin dan toch te knijpen. Gevolg: je loopt nog langer rond met zo’n gedrocht.

Mee-eeters
Die heeft iedereen wel. Grote en kleine. Je ziet ze het beste als je kleding past in een pashokje. In het licht van zo’n pashokje ben je al op je mooist, NOT. Je ziet alle oneffenheden, zelf als je make-up op hebt. Ik heb het vooral in de pashokjes van de WE. Mannn, wat een goed licht hebben die. Vaak denk je dan ‘Die moet weg’. Even knijpen en inderdaad, weg is ie (natuurlijk wel die derrie van de spiegel verwijderen, er komen nog andere mensen in het pashokje). Meestal zie je daarna nog een mee-eter: die gaat ook in één kneep wepuist 2g! Maar dan start het probleem…je ‘ziet’ er meer en begint te knijpen en te knijpen maar er komt niks uit. Twintig kneepjes later geef je de strijd op en begint de kleren te passen. Als ik dan het pashokje uit kom zegt mijn moeder ‘Wat heb jij een vlekken op je gezicht?’

Ik heb tegenwoordige ook mee-eters boven mijn decolleté. Eigenlijk zie je ze niet op het blote oog, behalve als je zoals ik met arendsogen erop zit te loeren. Ik heb ze pas sinds ik borstvoeding geef, zal wel komen door die vette melk die erin zit. Ik heb één keer een half uur zitten knijpen. Gewoon niet meer doen. Ik liep een dag rond met rare vlekken op mijn tieten.

De kleine onschuldige
Die zijn lief en klein en zo weg te krijg als je met je nagel er langs gaat of een klein kneepje geeft. Meestal heb je ze als je net wakker wordt of de hele dag al druk bent. Verder geen woorden aan vuil maken.

Een verse gele
Soms sta je voor de spiegel en dan zie je de beste puist die er bestaat: zo’n dikke verse gele. Ik wordt dan zelf erg enthousiast en denk: die gaat er met 1 goede kneep er zo uit! Als ik het dan hoor knappen voel ik een soort euforie. Smerig hè? Ach, ik denk dat we dat allemaal hebben!

Oplossing
Wat is een oplossing tegen het knijpen van puisten? Ik zeg gewoon doen, bij de mee-eters, de kleine onschuldige en de verse gele. Daarna smeer je er een beetje tonic op met een watje. Natuurlijk moet je niet alles uitknijpen, want dat wordt een kraterveld. Zoals alles doe je knijpen ook met MATE. De ondergrondse moet je laten zitten. Ik weet het, het kost zelfbeheersing. Mocht je toch je zelfbeheersing verliezen, dan is er nog altijd foundation, BB-cream en je lange haren die je er voor kunt hangen. Voor mannen is dat natuurlijk anders. Alhoewel, die kunnen ook best BB-cream opsmeren en lange haren kweken. Niet dat ze dat gaan doen, maar dat is een ander verhaal.

En jij? Kun jij je ook niet beheersen als het op puisten aankomt? Of kun jij ze met rust laten? Ik hoor het graag 😀

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.


In a hurry

Te vroeg
Je kent ze wel: mensen die te vroeg voor je deur staan, terwijl jij nog rond rent met je make-up half op je gezicht en nog wat zooi om je heen die je nog moet wegmoffelen. Ik kom overal NET op tijd aan OF 5 minuten te laat. Helemaal nu ik een baby heb. Ik snap werkelijk niet dat mensen ruim op tijd ergens kunnen zijn. Hoe doen ze dat?!!!

Maar ik kan er niks aan doen!
In een artikel van National Geographic las ik dat chronisch te laat komen voor een groot deel zit in je persoonlijkheid. Daarnaast blijkt dat mensen die vaak te laat komen niet in staat zijn goed te beoordelen hoeveel tijd een bepaalde taak of activiteit in beslag neemt. Dit fenomeen wordt ook wel ‘planning fallacy’ genoemd. Onderzoek wijst uit dat mensen de totale duur van een taak gemiddeld onderschatten met zo’n 40 procent (bron National Geographic). Nou, dat klopt wel bij mij, want ik denk vaak Wauw ik heb nog een half uur en opeens heb ik nog maar een minuut! Daarnaast blijken laatkomers ook vaak multitaskers. Ha, dat ben ik! Ik kan er gewoon niks aan doen! 😀

Nu nog een relaxte start
Momenteel heb ik geen baan en ’s ochtends ruim de tijd. Dit komt omdat ik vanaf eind oktober 2014 tot eind februari 2015 zwangerschapsverlof had en daarna werkloos was. Echter, over een week start ik met mijn nieuwe baan. Oftewel: dat wordt ’s ochtends haasten!

Bezig bijtje
Natuurlijk heb ik niet al die tijd zitten niksen. Ik ben een bezig bijtje. Elke ochtend sta ik bezige bij 1samen op met mijn man, die natuurlijk wel werkt. Ik sleur mezelf dan naar beneden, smeer zijn boterhammen (blijkbaar ben ik best ouderwets 😉 ) en daarna ga ik mijn dochter Mikki voeden (of precies andersom als Mikki eerder wakker is). Dit alles kan natuurlijk super relaxed, want: ik hoef toch nergens op tijd te zijn. Ik loop dus sowieso tot 9 uur rond met mijn haren recht op mijn kop en in een ochtendjas. Behalve op maandag- en woensdagochtend, want dan sport ik (en donderdagavond, maar dat is niet boeiend voor dit verhaal). Op die sportochtenden ben ik al rot aan het haasten. Ik vraag me dan af: hoe ga ik dat doen als ik weer werk?

Extra lesje
Op de ochtenden dat ik sport hebben al die tijd mijn moeder en schoonmoeder op mijn dochter gepast, in mijn eigen huis. Dat was dus wel haasten, maar wel op een enigszins relaxte manier. Vanaf deze week gaat Mikki naar de opvang in de sportschool. Afgelopen vrijdag was mijn voornemen om een extra lesje in de ochtend te gaan doen. Dus ik dacht: Hup naar de opvang, kan ik meteen kijken hoe snel ik ben. Mijn voornemen was om 08.30 te vertrekken. Uiteindelijk was het 08.40 uur, oké, dat zou ik nog kunnen halen. Ik rook alleen een enorme strontlucht en ja hoor: Mikki had lekker haar hele luier vol gescheten (ze had natuurlijk net een schone om, de kleine stiekemerd). Ik dus snel de luier verschonen en daarna om 08.45 sjezen naar de sportschool.

Plan: direct opstaan
Mijn grootste uitdaging wordt DIRECT OPSTAAN. Nu zetten mijn man en ik elke ochtend om 07.30 uur de wekker (en dan slaapt Mikki meestal nog, de slaapkop), maar meestal blijven we liggen tot 08.00 uur. Dat kan dus echt niet meer, want ik wil elke dag tussen 08.30-08.45 uur beginnen met werken. Ik heb voor mezelf een plannetje gemaakt:

  • 06:50: wekker gaat af
  • 07:00: echt opstaan (je moet wel realistisch blijven, ik kan niet direct opstaan)
  • 07.00-07:30: douchen en opmaken
  • 07.30-08:00: Mikki voeden, verschonen wekkeren aankleden
  • 08:00-08:15: eten klaarmaken
  • 08:15: ontbijt naar binnenproppen, spullen verzamelen en wegrijden.

Dit is dus een kansloze missie, want we moeten onze dochter ook nog wegbrengen (misschien laat ik mijn man dat we doen hèhè). Overigens laat hij ook onze hond Lara ’s ochtends goed uit. We zijn echt een team, als de één sloom is met een bepaalde activiteit en de ander is al klaar, dan nemen we dingen van elkaar over. Daarnaast hoeven we Mikki maar 2 ochtenden weg te brengen, want 1 ochtend gaat mijn man thuis werken.

Ander plan: niet douchen
Een ander goed plan is om ’s ochtends niet altijd te douchen, maar ’s avonds. Ik ga 2,5 dag werken (20 uur), dus als ik van die 2,5 dag 1 of 2 keer ’s ochtends niet douch moet dat haalbaar zijn. Ik vind alleen douchen ’s ochtends zo heerlijk. Maar het scheelt natuurlijk wel 20 minuten. Die 20 minuten kan ik ook besteden aan gezellig aan tafel zitten om samen te ontbijten.

Hoe doen jullie dat?
Ik ga me ’s ochtends niet bezighouden met domme futiliteiten zoals de vaatwasser uitpakken, was ophangen etc. Ik ga ’s avonds ook de ontbijttafel dekken, zodat je zo kan aanschuiven en mijn tas klaarzetten. Maar ik weet nu al dat ik me echt rot ga haasten. Terwijl ik maar 2,5 dag ga werken, eigenlijk super luxe.

Dus mijn vraag: hoe doen jullie dat? Hebben jullie nog goede tips?

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.

Gebaren met je baby deel 2

Update
In mijn artikel van 28 maart 2015 Gebaren met je baby schreef ik dat we Babygebaren gebruiken bij het communiceren met onze dochter Mikki. Niet omdat onze dochter doof is, maar omdat spraak ondersteund met gebaren goed is voor de spraakontwikkeling van je kind. Mijn man en ik zijn begonnen toen Mikki 2 maanden was. Mikki is nu 5 maanden, dus we zijn 3 maanden bezig. Het lijkt mama en papame goed om een update te geven.

We gebruiken als bron het boek ‘Babygebaren, gebaren met je kind voor hij kan praten’ van Lissa Zeviar en haar website www.babygebaren.nl.

Wanneer kun je beginnen?
Je kunt op elk moment beginnen. Het advies is om zo snel mogelijk te beginnen, dat hebben wij dus ook gedaan, toen Mikki 2 maanden was. Dat lijkt vroeg, maar dan heb je zelf ook de tijd om de gebaren onder de knie te krijgen. Maar ook als je kind 10 maanden, 18 maanden, 24 maanden of 48 maanden is ben je nog niet te laat: uit onderzoek blijkt dat kinderen die Babygebaren gebruiken een voorsprong hebben op taalgebied in vergelijking met kinderen die geen babygebaren maken (bron: http://www.babygebaren.nl).

Gebruiken we Babygebaren de hele tijd?
Nee, we doen het niet de hele dag. Ik merk zelf dat we het vooral doen als we met z’n tweeën zijn met haar en andere mensen er niet bij zijn. Niet omdat ik me schaam, ik ben er juist trots op, maar omdat het er dan wel eens bij inschiet. Uiteraard doen we het ook als andere mensen er bij zijn, maar iets minder. Ik denk dat we Babygebaren voor 60% van de tijd gebruiken. Overigens gebruiken we natuurlijk nog niet super veel gebaren, dus het lijkt soms alsof je weinig gebaart, maar je hebt het natuurlijk niet de hele dag over het woord en gebaar luier (op sommige dagen natuurlijk wel, als ze alles bij elkaar poept 😉 ).

Overigens staat in het boek Babygebaren dat het niet erg is dat je niet continue gebaart, als je het maar regelmatig doet.

Snapt Mikki de gebaren?
In het boek Babygebaren wordt gezegd dat baby’s met 6 maanden de gebaren beter kunnen onthouden en ook terug kunnen gebaren. Natuurlijk kan dit ook eerder zijn of later.

Wij hebben zelf het idee dat Mikki een paar gebaren echt begrijpt:

  • Het gebaar slapen gebruiken we veel, dit gebaar gebruiken we altijd als ze naar bed gaat of een slaapje doet in de box. Als wij slapen naar haar gebaren legt ze haar hoofd ook opzij, zo van: ‘Ik ga slapen!’ Pas geleden wilde ze niet in bed slapen maar huilde ze in de box. Mijn man gebaarde toen van ‘Dan ga je toch hier slapen?’ Mikki keek hem aan, legde haar hoofd opzij en ging direct slapen!
  • Het gebaar melk. Dit gebaar maak ik steeds als ik de borst geef. Mikki kraait het melkdan uit van plezier. Ook als de oma’s een flesje afgekolfde melk geven en het gebaar melk maken wordt ze blij (al zal ze nooit fan worden van de fles, maar dat is een heel ander verhaal!)
  • Het gebaar speen. Vooral als Mikki moe is of even lekker wil zuigen maken wij het gebaar van ‘Wil je een speentje?’ Dan lijkt ze ook gerustgesteld.
  • Het gebaar luier. Dit gebaar gebruiken we altijd als we haar verschonen. Ook als we iets ruiken en we zeggen ‘Wil je een nieuwe luier?’, dan lijkt het alsof ze het begrijpt.
  • Het gebaar licht aan en licht uit. Dit gebaar gebruiken we als we haar naar bed hebben gebracht en het licht uit doen (of uit bed halen, de kamer uitlopen en het licht aan doen). Baby’s zijn sowieso gefascineerd door licht, dus dit gebaar is makkelijk en leuk om te doen.

Daarnaast gebruiken we ook de gebaren mama, papa, oma, opa, helpen, meer, klaar, muziek, hond/Lara, koud, poep, moe en bad. Misschien begrijpt Mikki deze gebaren wel, maar dat weten we nog niet.

Het gebaar mama en papa gebruiken we natuurlijk stiekem heel veel 😉 .

Gebaart Mikki ook al terug?
Ja, ze heeft al een paar keer terug gebaart. Trots dat we waren 😀 . Ze heeft de gebaren speen, luier en licht uit gemaakt.

Het gebaar luier heeft ze een paar keer gemaakt. De eerste keer nadat ik haar net verschoond had. Binnen 5 minuten begon ze te huilen en gebaarde ze luier. Ik dacht nog, ik heb haar net verschoond. Maar ze bleef maar gebaren en jawel hoor: een hele dikke poepluier! Daarna heeft ze het nog een paar keer het woord luier gebaart (absoluut niet elke keer, maar ik denk als ze er echt last van had).

Het gebaar speentje maakt ze echt dagelijks en het gebaar licht uit soms als ze moe is en wij bij haar bedje staan (zo van: ‘Ga weg, ik wil slapen, doe dat licht uit!’).

Gaan we er mee door?
Absoluut! We gaan de gebaren die we al gebruiken intensiveren en daarna wat gebaar liefgebaren toevoegen. Ik zit zelf te denken aan aankleden, spelen, knuffelen, lief en ik hou van jou, maar dat moeten we nog even goed bekijken. Mikki gaat over een kleine maand vast voedsel eten, dan is het natuurlijk leuk om het voedsel te gaan benoemen en het bijhorende gebaar te gaan maken.

Meer weten?
Indien je geïnteresseerd bent in het gebruik van Babygebaren raad ik je aan om het boek ‘Babygebaren, gebaren met je kind voor hij kan praten’ te kopen van Lissa Zeviar. Zij heeft ook een goede website waarin veel gebaren op film te zien zijn: www.babygebaren.nl

Lees ook meer in mijn vorige artikel Gebaren met je baby

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.