Lekker teder…
Borstvoeding…toch het beste en mooiste wat je een baby kan geven. Tenminste, dat zeggen velen. Niks mis met flesvoeding, maar ik was dus ook echt van plan om borstvoeding te gaan geven na de zwangerschap. Ik zag een romantisch beeld voor me, lekker zacht, teder….ik kon niet wachten tot het zover was!

…Not!
Dus vol verwachting legde ik Mikki de dag na de keizersnede aan. Ik schrok me rot! Het leek wel of een eekhoorn in mijn tepel beet en er eekhoornvervolgens knetterhard op ging knabbelen! Waarom vertelt niemand dit van tevoren?

Grote zuignap
Volgens de kraamhulpen in het ziekenhuis, mijn eigen kraamhulp en de verloskundige hapte Mikki echter goed aan en zou de pijn vanzelf over gaan. Daarnaast had ik ‘de ideale tepel’ (lees grote zuignap 😉 ) Bij sommige vrouwen was het gewoon wat gevoeliger…ik zou er vanzelf aan wennen.

De dagen erop gilde en vloekte ik telkens als ik Mikki aanlegde. Het zweet brak me uit….mijn benen gingen alle kanten op (en dat met een keizersnede 🙁 ) De pijn was vooral bij mijn linkerborst…De 4e nacht gilde ik zelfs dat ik er mee kapte, dikke tranen van verdriet. Gelukkig zei mijn man Wouter dat je dat soort beslissingen niet midden in de nacht neemt.

Lactatiekundige
De volgende dag kon ik weer helder denken en besloot ik toch om door te gaan. De pijn werd echter steeds erger. Na 2 weken opperde iemand van mijn zwangerschapsgym (we hebben een whatsappgroep dat is uitgegroeid tot een uitwisseling van vragen, tips en klaaggezang) of het misschien een goed idee was om naar een lactatiekundige te gaan. Een lactatiekundige is een specialist op het gebied van borstvoeding. Ik was er nogal sceptisch over, want Mikki hapte toch goed en ik had de ideale zuignap…

Ik ben toch maar gegaan. Leontien heet ze. En wat een verademing want ze had direct door wat er mis was. Mikki hapte niet goed aan, ze SLURPTE mijn tepel naar binnen. Daarna ging ze lekker hard op mijn tepel knabbelen. Dus mijn vergelijking met een eekhoorn begreep Leontien maar al te goed.

Slagroomtuit en mummy
Leontien gaf me veel tips en trucjes waardoor Mikki goed zou leren aanhappen. Ik moest mijn borst onder andere als een slagroomtuit bij elkaar knijpen en dan Mikki er ‘opgooien’ (met geweld bijna). En als Mikki erg maaide met haar armpjes (wat ze continue deed) kon ik haar als een mummy inwikkelen in een hydrofieldoek.

Vol goede moed begon ik na mijn bezoek aan Leontien aan een voeding. Oh man, het lukte me helemaal niet, ik brulde alles bij elkaar. Mijn beste vriendin kwam op bezoek en trof me aan tussen een hele berg snotdoeken. Wouter zei toen ‘We stoppen een dagje, je gaat alleen kolven en dan geven we wel een flesje’. Heerlijk zo’n begripvolle man.

Die pauze heeft me goed gedaan, ’s nachts had ik zowaar zin om haar weer te voeden met de borst. En inderdaad, na een paar dagen flink oefenen kon Mikki goed aanhappen en werd de pijn steeds minder. Ik hoefde Mikki na een tijd zelfs niet meer als een mummy in te wikkelen.

Moraal van het verhaal
Borstvoeding hoort GEEN pijn te doen. Laat je niks wijs maken dat het bij de één gevoeliger is dan bij de ander. Ik heb onnodig twee weken met pijn gelopen en stond op het punt om te stoppen. Heb je pijn, schakel dan een lactatiedeskundige in. Een lactatiedeskundige heeft zoveel meer kennis en ervarmikki melksnoring op gebied van borstvoeding dan een kraamhulp of verloskundige (die van mij waren trouwens echt schatten). Bijna alle vrouwen van mijn zwangerschapsgymgroep zijn bij een lactatiekundige geweest en geven nu probleemloos borstvoeding.

Ik geef nu zelfs zoveel melk dat ik ’s ochtends regelmatig met een nat shirt wakker wordt. En teder? Nee, want Mikki trekt zoals elke baby regelmatig aan de tepel of maakt een grommend geluid 😀 Maar het doet geen pijn meer en ik vind het super gezellig. Vooral als ze na een voeding met een flinke melksnor mij zo tevreden aankijkt!

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‘Abonneer je op dit Blog via E-mail’ tegenkomt. Ik stuur geen spam.

10 Comments on Eekhoorn

  1. Bianca, geweldig hoe je dit verteld en omschrijft… ik ga bij ons 2e kindje zeer zeker heel snel een lactatiedeskundige bellen…. heb je zoveel meer aan dan halve verhalen….

    • Je kunt trouwens ook als tijdens je zwangerschap een lactatiedeskundige inhuren, die kan van tevoren al dingen met je bespreken

  2. Dankje! Idd, een lactatiedeskundige is onmisbaar! Wordt vaak ook nog vergoed door je zorgverzekeraar ook (ik zit bij Menzis aanvullend pakket 2)

  3. Bij Janna ook de eerste weken gevoed met pijn, vond het vreselijk! Uiteindelijk kon ik in een heel specifieke houding redelijk voeden. Ze bleek koemelkallergie te hebben en ging voor twee weken over op dieetvoeding; ik kolven. Na 1 week werd ik gek van de combi fles geven, kolven en mijn eigen melk weggooien. Een lactatiekundige ingeschakeld, Janna weer aangelegd… en sindsdien was het volledig pijnloos!
    Bij Marte begonnen mensen ook weer adviezen te geven, verpleegkundigen die gingen helpen met (verkeerd!) aanleggen… Gelukkig had ik toen al ruim 2 jaar ervaring met borstvoeding en ging het meteen erg goed en pijnloos!

    • Borstvoeding leren is inderdaad een vak apart. Ik neem het de rest ook niet kwalijk, ik weet nu dat ik direct een lactatiedeskundige in zou huren 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.