Hoe pimp je een keuken

Ik wil een mooie keuken!
Bijna 4 jaar geleden pimpte ik het Ikea speelgoedkeukentje van mijn dochtertje Mikki. Een ware hit op mijn blog, ik krijg er nog steeds vragen over van lezers van Dotjes. Een paar weken geleden bekeek ik mijn eigen keuken. Ik had deze keuken zelf nooit gekozen, het zat bij het huis wat ik jaren geleden kocht, het is nooit mijn smaak geweest. Ik zag plakplastic dat her en der los bladderde van de keukenkastjes, dat was sinds een paar maanden opeens begonnen. De vieze vanille witte kleur. De lelijke handgrepen. Gadverdamme wat een lelijke keuken eigenlijk dacht ik bij mezelf. Ik wilde een andere keuken! Een mooie! Maar ja, een nieuwe keuken kost mega veel geld. En toen zei mijn beste vriendin Irene dat je keukenkastjes ook kan verven. Als ik dat bij een speelgoedkeukentje kon, dan kon ik dat toch ook bij mijn eigen keuken? Nieuwsgierig? In dit artikel leg ik je uit hoe je je eigen keuken pimpt zonder al te veel geld.

Corona
Je hebt natuurlijk TIJD nodig om een keuken te pimpen en wanneer kan dat nou beter dan tijdens een intelligente lockdown tijdens de Coronacrises? Dan heb je tijd, want de sportscholen zijn dicht en alle leuke dingen zijn ook dicht. Ik werk normaal 20 uur per week en i.v.m de Coronacrises nu vanuit huis. Ha, dacht ik, ik ga dit even doen! Achteraf moet ik eerlijk bekennen: ik ben 9 dagen als een gek bezig geweest, het is super veel werk. Ik heb vooral veel in de vroege uurtjes en late uurtjes geklust en in de middagen als ik klaar was met werken vanuit huis. In de weekenden was ik hele dagen bezig. Op Facebook zag ik mensen genieten van hun vrije tijd tijdens deze Coronacrises, ik zag mezelf steeds met een lakroller onder de zwarte verf zitten. Soms vervloekte ik mezelf dat ik bedacht had om de keuken te pimpen. Maar achteraf? Ik ben super blij dat ik het aangepakt heb! Ik heb eindelijk een mooie keuken! Ik heb ervoor gekozen om de deurtjes en de zijkanten van de keukenkastjes te verven, dus niet de binnenkant. De frontjes dus.

Wat heb je nodig?

  • Tijd. Heel veel tijd!
  • Verf, een roller, een goede kwast en een verfbak. Ik heb gekozen voor zwarte keukenkastjesverf van Flexa. Dit is een verf, zoals de naam al zegt, speciaal voor keukenkastjes, het kan dus tegen een stootje en tegen vetspetters. Er zit een primer in, dus je hebt geen grondverf nodig (dit is bij normale verf WEL nodig als basis). Oftewel met deze verf ben je sneller klaar! Mijn keuken is grotendeels MDF, maar ook delen PVC. Deze verf kan op hout, PVC en melamine. Ideaal dus als je keuken uit meerdere grondsoorten bestaat! Natuurlijk kun je ook een andere verf gebruiken.
  • Schuurpapier
  • Droge stofdoek
  • Ontvetter, ik heb St. Marq gebruikt
  • Plastic om je keuken te beschermen. Ik gebruikte ook vaak een vuilniszak
  • Afplaktape
  • Een scherp mes en/of een behangkrabber
  • Optioneel: verf voor op de muur, inclusief verfroller, kwast en een verfbak. Ik heb hier voor gekozen omdat de muur bij mijn keuken saai wit was en ook viezig hier en daar. Ik heb gekozen voor camouflage green van Flexa.
  • Een rol wegwerpdoekjes en terpentine om vlekjes aan de binnenkant van de kastjes of spetters op de grond etc weg te halen
  • Optioneel: lijmverwijderaar (had ik achteraf niet nodig)
  • Nieuwe handgrepen voor op de keukenkastjes
  • Geduld. Heel veel geduld!

Stap 0 optioneel: eerst de muren van je keuken verven
Deze stap is optioneel, want de muren zijn een onderdeel van je keuken. Als je ervoor kiest om de muren ook te verven, dan doe je eerst stap 0. Je wilt namelijk niet eerst alle kastjes verven en daarna pas de muren, want dan moet je de pas geverfde kastjes beschermen. Oftewel: eerst de muren, daarna de keukenkastjes! ik heb de muren groen geverfd.

Stap 1: Hoe begin je?
Het ligt er natuurlijk aan wat voor soort keuken je hebt. Ik had plakplastic op de keukenkastjes, daaronder zat MDF (soort hout). Op sommige plekken zat dit al heel los of bladderde het zelfs al, dus ik kon het zo eraf trekken. De eerste keer deed ik dat met veel bombarie. Mijn dochter Mikki (5 jaar) kwam geschrokken de keuken in rennen en riep:
‘Mama wat doe je nou???’
Ik: ‘Ik heb genoeg van deze keuken, ik trek er alles af!’ En ik trok nog een stuk eraf.
Mikki keek ontzet en ik zei geruststellend:
‘Ik ga de keuken zwart verven, het wordt heel mooi!’ (hoopte ik natuurlijk, nu ik aan het trekken was, was er geen weg meer terug)
Mikki: ‘Net als je nieuwe auto, zwart?’ (die heb ik net 3 weken)
Ik: ‘Ja, ik wil alles zwart!!!’

Als je geen plakplastic op je keukenkastjes hebt kun je deze stap dus overslaan en direct naar stap 2. Als het plakplastic niet goed loslaat kun je met een scherp mesje of een behangkrabber een stukje los snijden, dan trek je het er zo af. Bij stukken dat van plastic trek je natuurlijk niets los.

Wit is zoals de keuken oorspronkelijk was. Bruin nadat ik het plakplastic eraf trok. Zwart nadat ik het geverfd had.

Stap 2: randjes afplakken, schuren en ontvetten
Eerst haal je het deurtje van het kastje eraf. Dat is veel handiger om het te schilderen. Ik deed meestal 5 kastjes/lades tegelijkertijd. Deze zette ik in een aparte ruimte, kies een ruimte in je huis waar je goed kunt verven. Daarna ga je op de achterkant de randjes beschermen met afplaktape, zodat de binnenkant mooi de oorspronkelijke kleur blijft en je geen rare vlekken krijgt. Daarna ga je aan de slag. Om verf beter te laten hechten is het heel belangrijk dat je het licht schuurt en stofvrij maakt en ontvet. Het schuren kan met een simpel schuurpapiertje. Daarna haal je het zaagsel hiervan weg met een droge droek en maak je een sopje met St Marq om de keukenkastjes te ontvetten (de verhouding staat op de fles). Met dat sopje ga je met een natte doek over het keukenkastje. Even laten drogen en door naar stap 3!

Vergeet de randjes van de kastjes niet waar de deurtjes normaal sluiten! Die moet je ook verven!

Stap 3: verven!
Over het MDF (hout) kun je dus na het schuren, stofvrij maken en ontvetten met de lakroller het kastje verven in de kleur die jij mooi vindt. Ik heb voor zwart gekozen. De plastic gedeelten (PVC) moet je NIET schuren, WEL stofvrij en vetvrij maken. Daarna kun je daar met de lakroller het verven. De eerste keer dat ik dat deed gilde ik. Ik dacht wat is dit???? Vooral over het PVC (kunststof) was het niet direct dekkend en zag het er raar uit. Maar wees gerust: na 6 uur kun je een tweede laag erover doen. En dan ziet het er mooier uit! Vergeet de randjes van de kastjes dat onder de deurtjes zit niet, die moeten dezelfde kleur krijgen als de deurtjes. Bij mij waren ze van PVC, dus die randjes waren er niet afgetrokken. He eerste laagje is niet mooi, het tweede laagje is dekkend.

Stap 4:
Handgrepen bevestigen. Ik heb nieuwe gekocht, maar als je je oude nog mooi vindt kun je die natuurlijk gewoon gebruiken. Je kunt dit het beste na 24 uur doen, dan is de verf goed uitgehard.

Stap 5: Accessoires kopen en rommel opruimen
Bekijk je keuken eens goed. Wat voor zooi staat er allemaal op het aanrecht? En al die mokken en frutsels in de kastjes: gebruik je dat nog allemaal? Ik heb flink de bezem door mijn kastjes gehaald, veel naar de kringloopwinkel gebracht en voedsel dat over de datum was (zoals droge crackers) weg gegooid. Ik had ruimte over! Ik heb nu alleen op mijn aanrecht staan wat ik echt elke dag gebruik aan apparaten, zoals de foodprocessor voor mijn zoontje en de waterkoker. Voor de rest heb ik alles in de kastjes gezet. Daarnaast heb ik nieuwe handdoeken, theedoeken en vaatdoeken gekocht die matchen bij mijn groene muur. Ik heb ruim ingekocht en dit was maar 30 euro bij de Zeeman! Ook heb ik mooie theedozen gekocht en een nieuwe afvalbak (de oude viel van ellende bijna uit elkaar). Daarnaast heb ik 3 houten kruidenrekjes (BEKV√ĄM) van de Ikea gekocht van 3,99 euro per stuk. Het jammere was wel dat tijdens de Corona deze niet bezorgd konden worden maar voor 10 euro afgehaald konden worden bij Ikea buiten (er stond een hele stellage zodat je op 1,5 meter afstand het veilig kon afhalen). Ik kreeg er dan wel gratis 3 kleine cactusjes erbij. Toen Mikki dat zag riep ze:
‘Mama, we hebben eindelijk plantjes! Yes!’ (we hebben geen enkele plant thuis want alles gaat hier dood, we hebben zelfs kunstgras)

De kruidenrekjes met plantjes en nieuwe handdoeken op de nieuwe groene muur!

Heb ik dit zelf bedacht?
Nee, ik heb dit uit de gesloten Facebookgroep Creatief met action aliexpress en andere low budget winkels 2.0. Nadat mijn vriendin vertelde dat je keukenkastjes kon verven zag ik dat iemand haar keuken zwart had geverfd met deze groene muur. Als je op ‘keuken’ of keukenkastjes’ zoekt in deze groep zie je allerlei voorbeelden en tips om je keuken te pimpen.

Hoeveel kost het?
Met alle verf, toebehoren en handgrepen was ik rond de 300 euro kwijt. Dan heb ik de accessoires zoals de afvalbak, handdoeken, theedoos etc niet meegerekend. Een stuk goedkoper dan een nieuwe keuken aanschaffen!

Nieuwsgierig hoe het is geworden? Foto’s zeggen meer dan woorden…

Hoe het was
Hoe het is geworden
Veel minder rommel op het aanrecht! De groene muur zit ook achter de afzuigkap en boven de keukenkastjes
Het aanrechtblad komt ook zo ook beter tot zijn recht
De magnetron wordt nog vervangen door een zwarte!
Groene muur met kruidenrekjes en nieuwe handdoeken e.d
En een nieuwe afvalbak!

Jack had bloedvergiftiging

Doodzieke Jack
Ik had het al op Facebook Dotjes geschreven: Jack is heel erg ziek geweest. Jack had een bacterie in zijn bloedbaan: een bloedvergiftiging. Veel lezers van Dotjes leefden via Facebook met ons mee, dit deed ons veel goed! Graag vertel ik jullie hoe wij hier achter kwamen en hoe het nu met Jack gaat.

Jack keek apathisch

Een ‘gewone’ maandag
Maandag 3 februari. Mikki, het zusje van Jack, was het weekend ervoor grieperig (koorts en verkouden), maar op zondagavond had Jack opeens hoge koorts en begon hij over te geven. Wij dachten aan een griepje en ik vroeg of mijn beste vriendin de volgende dag wilde oppassen op de ziekenboeg omdat ik moest werken. Geen probleem, ze kwam oppassen.

Echter, ik zat op mijn werk en zag foto’s van Jack voorbij komen waarbij ik vond dat hij ‘dood’ uit zijn ogen keek. Mijn vriendin hield me goed op de hoogte via Whatsapp en zei dat hij veel overgaf. Ze hield hem rechtop omdat hij steeds moest overgeven. Ik vroeg aan haar of ze mee wilde gaan naar de huisarts om half 4, dan had ik toch al een afspraak voor mijn dochter staan (voor vlekjes die jeuken, kreeg ze later koelzalf voor). Ik maakte me zorgen om Jack en wilde dat een dokter naar hem keek.

Samen met grote zus Mikki op de bank

Per ambulance naar het ziekenhuis
De huisarts schrok toen ze Jack zag: ze telde meer dan 60 ademhalingen per minuut waarbij zijn borstkas hard op en neer ging, meer dan 40 graden koorts, was bleek en keek apathisch. Hij reageerde nauwelijks. We moesten direct naar het ziekenhuis per ambulance: Jack mocht vanwege benauwdheid niet meer plat liggen en moest tegen mij rechtop zitten. Wat een geluk dat mijn vriendin hem thuis ook steeds rechtop had gehouden! Mijn dochter moest erg huilen toen ik met Jack afgevoerd werd op een brancard. Gelukkig was mijn beste vriendin mee en kon zij zich over haar ontfermen. Ik ging met Jack in een gillende sirene richting ziekenhuis, in de ambulance kreeg hij zuurstof toegediend. Mijn vriendin reed met mij dochter achter de ambulance aan.

3 soorten antibiotica
In het ziekenhuis stond een team van artsen en verpleegkundigen klaar om Jack direct te onderzoeken. Dit was op de kinderafdeling waar Jack altijd ligt: Jack heeft vanaf zijn 7e maand epilepsie en heeft sindsdien heel veel in het ziekenhuis gelegen. Jack had inmiddels een hartslag van 180 en soms meer. Er werd bloed, urine en vocht uit zijn ruggenmerg afgenomen en een longfoto gemaakt. Jack kreeg direct drie soorten antibiotica via het infuus omdat ze vreesden voor een gevaarlijke bacterie. Ook bleek hij herpes aan zijn mond en plasser te hebben en zijn HB-gehalte (ijzer) was extreem laag.

Ik ben de hele tijd bij Jack in het ziekenhuis geweest

Bloedvergiftiging
In de avond hoorde ik van een arts in opleiding dat Jack waarschijnlijk een longontsteking had door een bacterie. De volgende ochtend hoorde ik van de behandelend arts dat dit niet zo was. Om een lang verhaal kort te maken: ze wisten het niet, maar Jack werd steeds zieker. Hij hield koorts en sliep extreem veel, at bijna niks. Hij lachte zelfs niet en dat doet hij altijd! Er werden steeds bloedtesten afgenomen die op de kweek moesten, dus dat duurde een paar dagen voordat de uitslag er was. Op donderdagavond wisten ze het: Jack had weliswaar een longontsteking, maar dat was niet zijn grootste probleem. Hij had een bacterie in zijn bloedbaan, streptokokken A, oftewel een bloedvergiftiging. Hij was letterlijk doodziek De antibiotica had Jack wel wat geholpen, maar om het echt goed te bestrijden was er een ander soort antibiotica nodig. Er werd die avond direct gestart met twee andere soorten antibiotica, ook weer via het infuus.

Zorgverlof
Omdat Jack heel veel sliep (de eerste twee dagen was hij maar 3 uur per dag wakker in twee sessies) heb ik de eerste twee dagen vanuit het ziekenhuis een beetje gewerkt (bijvoorbeeld in de ochtend toen hij nog sliep), daarna heb ik zorgverlof opgenomen. Mijn dochter werd opgevangen door mijn man, zijn ouders en mijn beste vriendin. Ik wilde er volledig voor Jack zijn, toen hij zoveel in het ziekenhuis lag om zijn epilepsie was ik ook altijd dag en nacht in het ziekenhuis, dus nu ook. Uiteraard kwam mijn dochter en man elke dag langs. Mijn dochter, die er de maandag erg veel verdriet om had, had zich dinsdag herpakt en kwam elke dag als trotse grote zus haar broertje helpen! Ik was zo trots op haar!

Jack ging na een week weer lachen in het ziekenhuis

Rekenfout
Na de nieuwe antibiotica, die op donderdag na 4 dagen ziekenhuis dus was gestart, knapte Jack op, maar toch bleef hij koorts houden in de avond en at hij heel slecht. Op maandag 10 februari, we lagen inmiddels een week in het ziekenhuis, kwam de arts bij me. Er was een fout gemaakt: sinds Jack de nieuwe antibiotica kreeg had hij van 1 soort 3 dagen de verkeerde dosis gekregen; hij kreeg maar 1/3 antibiotica die hij eigenlijk zou moeten krijgen! Daarom bleef hij waarschijnlijk koorts houden en at hij zo slecht. De arts vond het zelf ook heel stom van zichzelf en heeft haar misstap ingediend bij een commissie. Er was domweg een rekenfout gemaakt. Er wordt aan mij nog teruggekoppeld hoe de fout wordt opgepakt in het ziekenhuis.

Na 8 dagen weer naar huis
Het goede nieuws is wel dat Jack daarna de volledige dosis kreeg en opknapte. We mochten dinsdagmiddag 11 februari naar huis en moesten toen oraal (via de mond 3 keer per dag) thuis antibiotica gaan toedienen. Daarvoor had hij dus alles via het infuus gekregen. Jack is altijd een slank jongetje geweest (lees ondergewicht), door zijn epilepsie heeft hij lang veel moeite gehad met eten en hij eet nog veel gepureerd. Hij is echter door de bloedvergiftiging 1,5 kilo afgevallen, hij is nu echt super dun. Daarnaast is zijn HB-gehalte (ijzer) extreem laag, dus nu moeten we drie keer per dag hem ijzer toe dienen. De herpes aan zijn mond en plasser is gelukkig verdwenen, daarvoor in de plaats kreeg hij spruw in zijn mond en op zijn billen ūüôĀ

Binnenpretje!

Hoe komt hij aan een bloedvergiftiging?
De bacterie die in Jack’s bloed is gevonden is streptokokken A. Deze groep bacteri√ęn kunnen verschillende ziekten veroorzaken, zoals roodvonk, keelontsteking en krentenbaard. Echter wanneer de bacterie in de bloedbaan of onderliggend weefsel komt is er sprake van een invasieve infectie waarbij ernstige klachten kunnen ontstaan zoals bloedvergiftiging. De bacterie wordt ook wel de ‚Äėvleesetende bacterie‚Äô genoemd omdat een invasieve infectie kan leiden tot het afsterven van huid en spieren.

De eerste dagen wilde Jack niet lopen en zakte hij vaak door zijn knietjes. We waren toen bang dat de bacterie in zijn spieren of botten terecht was gekomen, gelukkig was dit niet het geval.

Jack heeft een lage weerstand omdat hij heel veel prednison in het verleden heeft gehad vanwege zijn epilepsie. Waarschijnlijk is de bacterie via een wondje in zijn bloed gekomen en heeft hij daardoor een bloedvergiftiging gekregen.

Weer thuis
Woensdag 12 februari waren we net 1 dag thuis en toen begon Jack opeens weer over te geven. Na de tweede keer belde ik de arts, als hij nog een keer overgaf moest ik direct weer langs komen. Gelukkig gaf Jack daarna niet meer over en konden we thuis blijven. Wel ben ik ziek geworden, waarschijnlijk heb ik de streptokokken in mijn keel (bij mij zit het natuurlijk niet in het bloed). Ik had de afgelopen dagen hoge koorts, een dikke keel, bonkend hoofd, overal spierpijn en ik kon van de pijn nauwelijks hoesten maar moest wel vreselijk hoesten. Het was natuurlijk niet zo gek dat ik ziek werd, ik heb 8 dagen lang met Jack in een afgesloten ruimte gezeten (verpleegsters en artsen kwamen met kapjes en speciale kleding steeds bij ons binnen). Ik heb daarom van de arts ook antibiotica voorgeschreven gekregen. Ik merk dat deze aanslaat, ik voel me al een stuk beter, alleen mijn keel is gortdroog en ik heb steeds een rare ijzersmaak in mijn mond.

Weer lekker thuis in bed!

En nu?
Het gaat een stuk beter met Jack. Hij eet weer, loopt lekker door de huiskamer en heeft geen koorts meer. Ook heeft hij weer lol! Jack is nog wel erg moe en heeft weinig energie. Dit kan nog wel zo maanden blijven, de bloedvergiftiging is echt een aanslag op zijn lichaam geweest. Maar ik denk ook: Jack heeft zijn epilepsie twee maal verslagen en onder controle gekregen via medicatie (dat slikt hij natuurlijk nog steeds). Hij heeft mijn leven gered toen hij geboren werd met een keizersnede: toen werd een grote tumor in mijn buik ontdekt. En nu verslaat hij een bloedvergiftiging. Jack is echt een vechter!!!

Morgen krijgt hij voor de laatste keer antibiotica. Nu hopen dat het goed blijft gaan maar daar heb ik vertrouwen in ūüôā Ik heb de komende week lekker vakantie met de kinderen en ga leuke dingen met ze doen. Uiteraard zorg ik ervoor dat Jack voldoende rust krijgt.

Vervolg
Drie dagen voordat Jack werd opgenomen (vrijdag 31 januari) had Jack op de kinderafdeling de hele dag een EEG (hersenfilmpje) dit was al gepland om te kijken hoe het met zijn epilepsie is. Hiervan krijgen we begin maart de uitslag, dit wordt allemaal nog geanalyseerd door de neuroloog. In maart geef ik daarom een update hoe het dan met Jack gaat.

Dank voor al jullie lieve berichtjes! En een dikke kus van Jack!

Jack neemt nooit meer de tiet!

Twents
Tiet is borst in het Twents. Jack neemt nooit meer de tiet. Ja, je leest het goed: Jack is gestopt met de borstvoeding!

Jack met zijn kerstoutfit

33 maanden
Bijna een jaar geleden schreef ik dat Jack, net als zijn zus Mikki, al 22 maanden de borst kreeg en dat we lekker zouden doorgaan. Mijn dochter is met 22 maanden destijds gestopt, waarschijnlijk omdat ik toen 4 maanden zwanger was van Jack en de melk niet meer goed toeschoot/niet meer goed smaakte (door zwangerschap gaat je melk anders smaken). Inmiddels zijn we een jaar verder en Jack is gestopt! Met 33 maanden.

Jack kreeg met Kerst een trui met familie Peppa Pig erop: zijn helden. Blij dat hij er mee was!

Memorabel moment?
Ik zit op diverse borstvoedingsgroepen op Facebook en ik lees regelmatig dat kindjes met enige dwang moeten stoppen als de moeder niet meer wil. Niks mis mee, maar ik wilde het natuurlijk laten verlopen, dat Jack dus zou bepalen wanneer hij wilde stoppen. Je zou dan denken dat het een memorabel moment was, de laatste keer de borst. Nou niet dus! Ik kan het exacte moment niet eens meer herinneren! De weken voordat het echt stopte dronk Jack meestal één keer per dag; in de avond voor het slapen. Soms in de ochtend bij het wakker worden. Echter, de laatste weken was ik geregeld een avond weg dus dan sloeg Jack al over. Als ik wel thuis was wilde hij de ene keer wel, de andere keer niet. En opeens niet meer!

Chillen een een indoor speeltuin (moest wel want hij was steeds als een malle aan het lopen)

55 maanden borstvoeding plus pauze
Mikki heeft 22 maanden gedronken. Toen had ik 5 maanden ‘pauze’ wegens zwangerschap, Mikki wilde toen niet meer. Daarna dus 33 maanden Jack borstvoeding gegeven. Oftewel ik ben 55 tot 60 maanden bezig geweest met voeden/zwanger zijn! Dat is gewoon 5 jaar!

Borstenobsessie
Omdat het natuurlijk verlopen is heb ik er vrede mee. Stiekem vind ik het wel een beetje jammer, want het was altijd een fijn moment tussen moeder en kind. Jack is nog steeds geobsedeerd door mijn borsten, hij trekt nog steeds mijn shirt omlaag een paar keer per dag (ook bij anderen!). Maar dan wil hij er alleen naar kijken en dan gaat hij lachen! En hij is nog steeds een knuffelbeertje!

Mama’s knuffelbeer!

Gewoon een nieuwe baby nemen mama’
Mikki zei dat ik maar een nieuwe baby moest nemen, maar daar heb ik nu geen behoefte aan. Jack is door zijn ontwikkelingsachterstand ten gevolge van zijn epilepsie echt nog een baby/peuter: ik moet hem met alles helpen (voeren, aankleden, luiers, hij kan niet echt praten, ziet geen gevaar). Dat in combinatie met een kleuter (Mikki), hond en mijn werk en hobby’s heb ik het druk genoeg. Nee, ik ga genieten van mijn ‘vrijheid’: lekker wijntjes drinken wanneer ik daar zin in heb zonder te denken dat een klein jongetje nog een borstje verwacht. Dat is eerlijk gezegd ook wel lekker!

Meer weten?
Lees dan mijn andere artikelen over borstvoeding:

Wil jij graag mijn blog http://www.dotjes.net volgen? Dat kan! Rechts bovenaan, grijze kolom staat ‚ÄėAbonneer je op dit Blog via E-mail‚Äô. Als je daar je e-mailadres invult krijg je steeds bericht als ik een nieuw artikel plaats op www.dotjes.net. Op je tablet/mobiel is geen kolom, maar moet je helemaal naar beneden scrollen tot je ‚ÄėAbonneer je op dit Blog via E-mail‚Äô tegenkomt. Ik stuur geen spam.

Je kunt me ook volgen op Facebook en Instagram. Heb vragen of wil je mij gewoon een mail sturen: bianca@dotjes.net